Ο Καπιταλισμός ως βασική αιτία της κλιματικής αλλαγής.

Η κλιματική αλλαγή είναι η μεγαλύτερη υπαρξιακή κρίση που αντιμετωπίζει σήμερα η ανθρωπότητα. Η άκρατη καπιταλιστική εκβιομηχάνιση, μας έχει οδηγήσει στο χείλος του γκρεμού και αν καταφέρουμε και αποφύγουμε το τέλος του πολιτισμού μας, όπως τον γνωρίζουμε, θα χρειαστεί οπωσδήποτε η ανάπτυξη μιας νέας οπτικής, αντίθετης με τον τρόπο με τον οποίο ο καπιταλισμός «εκτιμά» τη φύση.

Πώς θα αλλάξουμε τον κόσμο αν δεν αλλάξουμε εμείς;

Το να είσαι νέος σημαίνει να θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης. Λοιπόν... πώς θα αλλάξουμε τον κόσμο αν δεν αλλάξουμε εμείς;

Σε αυτό το ερώτημα, η απάντηση για εμάς είναι αυτονόητη, αλλά απ’ ότι φαίνεται δεν είναι και τόσο αυτονόητη για την πλειοψηφία του κοινωνικού μας περιγύρου, στον οποίο επικρατούν κάποιες τουλάχιστον ουτοπικές αντιλήψεις.

Ο ποταμός Νουγκούς στο Μπασκορτοστάν.

Σε αυτά τα απέραντα δάση, πρόγονοι των Ευρωπαίων έπαψαν να είναι νομάδες κυνηγοί και έγιναν καλλιεργητικοί πολιτισμοί, φτιάχνοντας τα πρώτα τους κάστρα. Στην Ελλάδα ήταν ήδη ανεπτυγμένος ο συγγενής Μυκηναϊκός πολιτισμός.

Στην Νότια Αφρική, με προγραμματισμό και μέθοδο, κάνουν την έρημο γόνιμη.

Η πλανητική κλιματική αλλαγή και το φαινόμενο του θερμοκηπίου

Του Χρήστου Ζερεφού

Στο παρελθόν η Γη άλλαξε ατμόσφαιρα, άλλαξε και αλλάζει τις θέσεις των ηπείρων, όλα αλλάζουν και τίποτα δεν παρέμεινε στατικό όπως, υποστήριζε και ο Ηράκλειτος. Από τη μυθολογία γνωρίζουμε για καταστροφικά φαινόμενα, από τον κατακλυσμό του Νόε και του Δευκαλίωνα, μέχρι τις αλλαγές της μαύρης θάλασσας του Νείλου και του κλίματος του Άργους που περιγράφει ο Αριστοτέλης . Στις νεότερες περιόδους, δηλαδή στις τελευταίες δύο χιλιετίες, οι πλανητικές αλλαγές συνεχίζονται με αποκορύφωμα την μικρή παγετώδη εποχή που άρχισε στο Μεσαίωνα και σε πολλές περιοχές του πλανήτη τελείωσε το 19ο αιώνα.

Όλες αυτές αλλαγές έγιναν από φυσικά αίτια, χωρίς την παρέμβαση του ανθρώπου. Η Γη όταν δημιουργήθηκε ήταν ένας καυτός πλανήτης με ατμόσφαιρα όμοια με εκείνη του γενεσιουοργού της ήλιου. Η ατμόσφαιρα αυτή από υδρογόνο και ήλιο, αέρια που έχει και σήμερα η ατμόσφαιρα του ήλιου μας, χάθηκε και αντικαταστάθηκε μέσα σε εκατομμύρια χρόνια από μία ατμόσφαιρα με πολύ λίγο οξυγόνο που προήλθε από τα έγκατα της Γης. Η ατμόσφαιρα αυτή είχε τη χαρακτηριστική οσμή που υπάρχει κοντά σε θερμές πηγές ή ηφαίστεια. Αυτή η ατμόσφαιρα ονομάζεται αναγωγική. Η εμφάνιση της ζωής στον πλανήτη πριν από 2 - 3 δισεκατομμύρια χρόνια συσσώρευσε οξυγόνο στην ατμόσφαιρα και από αναγωγική την μετέτρεψε σε οξειδωτική. Η οξειδωτικότητα της ατμόσφαιρας είναι γνωστή από, το γνωστό σκούριασμα των μετάλλων και από την αλλοίωση (οξείδωση) οργανικών υλικών ακόμα και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Είναι η ατμόσφαιρα μέσα στην οποία έγιναν όλες οι πλανητικές βιβλικές αλλαγές του παρελθόντος, από τις καταστροφές μέχρι τη μικρή παγετώδη περίοδο που τελείωσε τον 19ο αιώνα και την ακολούθησε βιομηχανική επανάσταση

Ο 20ος αιώνας, χαρακτηριστικός της άκρατης εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος από τον άνθρωπο, σηματοδοτεί, την έναρξη μιας νέας περιόδου στην ιστορία της Γης. Είναι η νέα περίοδος του εύκολου κέρδους, η περίοδος που η υλική ευημερία γίνεται αυτοσκοπός για τον άνθρωπο. Είναι η ανθρωπόκαινος περίοδος της Γης, που άρχισε ίσως από τα τέλη του 19ου αιώνα. Η οικονομική ανάπτυξη θεωρήθηκε πλέον ως πανάκεια για την ανθρωπότητα, χωρίς φραγμούς και χωρίς σπουδαία γνώση για το περιβάλλον. Το περιβάλλον που λάτρεψαν οι αρχαίοι Έλληνες, η ανθρωπότητα ούτε καν ενδιαφέρεται γι' αυτό. Στόχος: η οικονομική ανάπτυξη και οι αριθμοί. Κυριαρχούν σε μια νέα περίοδο αριθμολαγνείας και οικονομικής αριθμολατρείας.

From the ashes a fire shall be woken

"All that is gold does not glitter,
Not all those who wander are lost;
The old that is strong does not wither,
Deep roots are not reached by the frost.

From the ashes a fire shall be woken,
A light from the shadows shall spring;
Renewed shall be blade that was broken,
The crownless again shall be king."

-J. R. R. Tolkien-

Δάσος και Πολιτισμός

Η βιομηχανική επανάσταση αφού διέλυσε την ευλογημένη κοινότητα εις τα εξ ων συνετέθη, διέσπασε και διαχώρισε το πάλαι ενιαίο δίπολο: Δάσος και Πολιτισμός.

Ο Πολιτισμός, που αφορούσε τους υλικούς όρους της ζωής, είναι εύλογο και αυτονόητο ότι συνυφαινόταν με το Δάσος. Ο παραδοσιακός άνθρωπος από αυτό προμηθευόταν το πολύτιμο ξύλο, που χρειαζόταν για όλες τις χρήσεις και τα φυλλώματα των δέντρων ήταν μια πολύτιμη ζωοτροφή, χλωρή ή αποξηραμένη, χειμώνα καλοκαίρι. Επίσης το δάσος ήταν καταφύγιο δικό του και των ζώων του, στα καλοκαιρινά λιοπύρια και στα χιονόνερα του χειμώνα.

Όμως και ο Πολιτισμός των λοιπών άυλων φανερωμάτων της κοινωνικής και οικονομικής ζωής δεν ήταν ξεκομμένος από τα δέντρα και το Δάσος. Δέντρα σημαδιακά και μεγάλα δεν τα πείραζαν. Εκτός από του ότι τα χρειάζονταν, επιπλέον τα σέβονταν και τα φοβόντουσαν, γιατί από αρχαιοτάτων χρόνων θεωρούνταν ιερά και κατοικίες των νυμφών, που με το χριστιανισμό τέθηκαν υπό την προστασία διαφόρων Αγίων, με τα ξωκλήσια και τα εικονίσματα, με τις θρησκευτικές τελετές και τα πανηγύρια.

Δέντρα μνημεία της φύσης, που για αιώνες αντιστέκονταν στην υλοτομική μανία του ανθρώπου, σήμερα έχουν γίνει στάχτη και μπούλμπερη στους ξυλολέβητες των κεντρικών μας θερμάνσεων. Μαζί τους έγιναν καπνός και οι νεράιδες, που κατοικούσαν σ΄ αυτά, με την μαγεία και την ομορφιά τους.

Ιούλιος Έβολα - "Διαλογισμοί επί των Κορυφών" Β' Έκδοση

Η δεύτερη ελληνική έκδοση της συλλογής άρθρων του Ιουλίου Έβολα, “Διαλογισμοί επί των Κορυφών”, έρχεται με αρκετές διορθώσεις καθώς και τρία πρόσθετα άρθρα του Έβολα σχετικά με τα όρη, τα οποία δεν βρίσκονται στην αμερικανική έκδοση του βιβλίου η οποία χρησιμοποιήθηκε ως η κύρια πηγή των κειμένων. Τα νέα αυτά άρθρα, μεταφράστηκαν από το πρωτότυπο ιταλικό κείμενο στα ελληνικά από τη Γαρυφαλλιά Οικονόμου, και ως πηγή χρησιμοποιήθηκε η 5η έκδοση του “Meditazioni delle Vette” των εκδόσεων Edizioni Mediterranee. Η ίδια ιταλική έκδοση χρησιμοποιήθηκε και για πολλές ακόμη διορθώσεις, κυρίως εννοιολογικές, Τα άρθρα που προστέθηκαν είναι τα εξής: Προς τη Λευκή Έρημο (1928), Τουρισμός, Αθλητισμός, Όρος – Σημείωση στο La Torre (1930) και Ο ζωγράφος των θιβετιανών βουνών (1959). Προστέθηκε επίσης η μετάφραση ενός άρθρου της καθηγήτριας Luisa Bonesio, το οποίο μπορεί να βρεθεί κι αυτό στην τελευταία ιταλική έκδοση του βιβλίου, με τίτλο “Η τελευταία κορυφή: ο Έβολα και τα βουνά της Παράδοσης”, καθώς επίσης και ένα άρθρο του Isidro Palacios, “Ο Έβολα και το Ιερό Νόημα του Όρους”, το οποίο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Arthos. Τα εκτενή αυτά κείμενα συνοψίζουν την οπτική του Έβολα σε σχέση με τα όρη και την ορειβασία φέρνοντάς τα πάντα σε αντιπαράθεση με την εκφυλισμένη σύγχρονη μάζα η οποία “μολύνει” τα όρη μέσω της βιομηχανίας που έχει αναπτυχθεί γύρω από αυτά. Η σύγκριση αυτή, γίνεται σε συνάρτηση με την αριστοκρατική και πνευματική ανύψωση που μπορεί να οδηγήσει η ορειβατική εμπειρία σε έναν υγιή πνευματικά άνθρωπο. Η δραστηριότητα της ορειβασίας, καθώς και άλλες δραστηριότητες, ή μονοπάτια, μπορούν να αποτελέσουν στάδια στην διαδικασία της εσωτερικής μετάλλαξης του ατόμου, τα οποία, σύμφωνα με τα λόγια του Frithjof Schuon για το τι είναι η μεταφυσική, φανερώνουν την αλήθεια πίσω από τις διάφορες εκφράσεις. Εξετάζοντας την πορεία των ανθρώπων και τη διαδικασία της προσωπικής τους μεταλλάξεως και διαμορφώσεως του χαρακτήρα, μπορούμε να διαπιστώσουμε μέχρι έναν βαθμό, τη σημαντικότητα ορισμένων ρευμάτων και δραστηριοτήτων καθώς και πως αυτά μπορούν να επηρεάσουν από άτομα μέχρι και σύνολα ατόμων. Ας ανοιχτούμε προς τους ορίζοντες αυτούς για να δεχθούμε το φως της απόλυτης ζωής, όπως αναφέρει ο Έβολα:

"Σε αυτά τα ύψη, τα σύμβολα ζωντανεύουν και αποκαλύπτονται τα βαθύτερα νοήματά τους. Υπάρχουν πάντα στιγμές (είναι σπάνιες, αλλά υπάρχουν), στις οποίες το φυσικό και το μεταφυσικό ενώνονται και το εξωτερικό ενώνεται με το εσωτερικό, δημιουργώντας ένα κλειστό κύκλωμα. Το φως, το οποίο έρχεται στιγμιαία προς τα έξω είναι σίγουρα το φως μίας απόλυτης ζωής."

Η κορυφή ως σύμβολο ενέργειας και κέντρου καθιστά τη δραστηριότητα της ανάβασης ως μία αναζήτηση πνευματικών και σωματικών ορίων και απαντήσεων, πέρα από την αστική ρομαντικότητα και την αθλητική αντίληψη.

The End Of Quantum Reality

Σχετικά με την ταινία εδώ.

Το Όρος ως σύμβολο ελευθερίας