"Τρώμε καρκίνο: Ποιά τρόφιμα να αποφεύγετε"

Dr. Νίκος Κατσαρός  (π. Πρόεδρος ΕΦΕΤ)

Σύμφωνα με μελέτες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και του Διεθνούς Ινστιτούτου Καρκίνου οι αιτίες που προκαλούν καρκίνο είναι περίπου γνωστές:
30% οφείλεται στο κάπνισμα, 33% στα τρόφιμα, 5% στην κληρονομικότητα και το υπόλοιπο 32% στις ακτινοβολίες, τους ιούς και τις ορμόνες. Στα τρόφιμα οφείλεται το 1/3 των καρκίνων του πεπτικού συστήματος. Μερικές απο τις ουσίες που προστίθενται στα τρόφιμα είτε από το περιβάλλον, είτε κατά την παρασκευή τους και θεωρούνται καρκινογόνες ή μεταλλαξιογόνες περιγράφονται παρακάτω:

 

Philip Glass joue Mad Rush

 

Καλό καλοκαίρι

Ο κύκλος του Ήλιου αντιπροσωπεύει τον κύκλο της ζωής μας και αντανακλά την φυσική ροή ενέργειας. Το Θερινό Ηλιοστάσιο είναι μια ενεργειακή πύλη που αντιστοιχεί στο στοιχείο της φωτιάς. Αυτό το φως στην ανθρώπινη βιοενέργεια είναι εκδήλωση του πάθους, της θέλησης και της έμπνευσης.

 

Νέα έκδοση: "Φθιωτική Οιχαλία. Η γη του Βασιλιά Εύρυτου"

Το βιβλίο που μας οδηγεί στα ομιχλώδη μονοπάτια των θρύλων και των μύθων της ελληνικής τοπικής μυθολογίας αλλά και της τοπικής ιστορικής πραγματικότητας . Ένα ιστορικό οδοιπορικό που ξεκινά από το Παλιόκαστρο της σημερινής Λυγαριάς Φθιώτιδος και καταλήγει στην θρυλική Τραχίνα.  Ήρωες του, ο Ηρακλής, ο Εύρυτος , η Ιόλη και πολλοί άλλοι πρωταγωνιστές των ημερών τους, όπως ο αυτοκράτορας Ρώμης Αδριανός ,  ο ανθύπατος Κόϊντος Γέλιος Σέντιος Αυγουρίνος και πολλοί άλλοι.

 

Το 1855 στο χωριό Μεξιάτες Φθιώτιδος, βρέθηκε ένα  ρωμαϊκό διάταγμα γραμμένο με λατινικούς χαρακτήρες πάνω σε μια σπασμένη επιγραφή, που αναφέρονταν σε μια τοπική έριδα ανάμεσα σε δυο πόλεις κράτη της κοιλάδας του Σπερχειού, την Λαμία και την Υπάτη.
Το διάταγμα  αναφέρονταν  αποκλειστικά και μόνο στο θέμα των ορίων τους.
 Χιλιάδες χρόνια αργότερα έμελλε να μας δώσει σημαντικότατες πληροφορίες για το ιστορικό παρελθόν του τόπου, που δυστυχώς για αιώνες ήταν κρυμμένες  μέσα στην λήθη και στον χρόνο. Μάθαμε ότι η έριδα εκείνης της εποχής ανάμεσα στις δυο πόλεις δεν ήταν ένα ιστορικό γεγονός  εκείνης της εποχής  και μόνο, αλλά είχε ξεκινήσει από την εποχή της Ομηρικής Τραχίνας.
Από το διάταγμα μαθαίνουμε ότι  την συγκεκριμένη έριδα για τα όρια τους, οι δυο γειτονικές πόλεις την διατήρησαν για αιώνες και αφορούσε περισσότερο την  δεξιά πλευρά του Σπερχειού ποταμού έως το 427 π.χ όταν η απόρθητη Τραχίνα πρωτεύουσα των Μαλιέων καταλείφθηκε  από τους Οιταίους και οι Μαλιείς εκδιώχτηκαν για πάντα από την δεξιά πλευρά του Σπερχειού ποταμού.
Από το διάταγμα «περί ορίων» επί της εποχής του αυτοκράτωρος Ρώμης Αδριανού μαθαίνουμε ότι οι πολεμικές αναμετρήσεις  ανάμεσα στις δυο πόλεις συνεχίζονταν με αμείωτη ένταση αλλά είχαν μεταφερθεί στην αριστερή πλευρά του Σπερχειού. Η έριδα εκείνης της εποχής  ήταν τόσο σοβαρή που ο αυτοκράτορας Ρώμης Αδριανός έστειλε τον ανθύπατο της Μακεδονίας και έλυσε για πάντα το θέμα των ορίων ανάμεσα στις δυο πόλεις. Ο Ρωμαίος ανθύπατος για τις ανάγκες της οριοθέτησης χρησιμοποίησε  ιστορικά, θρησκευτικά και γεωγραφικά στοιχεία, που έπειτα από τις αλλεπάλληλες καταστροφές είχαν  χαθεί  και μας ήταν  άγνωστα.
Το διάταγμα που βρέθηκε, ήταν η αφορμή για να μάθουμε και να κατανοήσουμε πολλές ιστορικές αλήθειες του τόπου,  χαμένες μέσα στην λήθη όπως π.χ. το που πραγματικά έζησε ο Ομηρικός βασιλιάς Εύρυτος της Οιχαλίας, γιος του Μελανέα και της Στρατονίκης και εγγονός του θεού Απόλλωνα. Μάθαμε που πραγματικά ήταν η Ομηρική Οιχαλία, η πόλη πού πραγματικά κατέλαβε ο Ηρακλής για χάρη της Ιόλης .
 Επίσης μας έδωσε το δικαίωμα και την δυνατότητα να  συνδυάσουμε την δράση του Ηρακλή στην Τραχίνα, την Οιχαλία και την Πυρά στην Οίτη όπου απεβίωσε, για να καταλάβουμε ότι η περιοχή νότια του  Σπερχειού ποταμού και η Οίτη ήταν η βασικότερη και η αγαπημένη  περιοχή δράσης του ημίθεου  Ηρακλή στα τελευταία χρόνια της ζωής του.
 Επίσης από το διάταγμα μάθαμε ποια ήταν η τοπική θρησκεία, άλλα και η γεωγραφική πραγματικότητα εκείνης της εποχής. 
Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι τα γεωγραφικά όρια που καθόρισε ο Ρωμαίος ανθύπατος ανάμεσα στους Λαμιείς και τους Υπαταίους στην κοιλάδα του Σπερχειού είναι ίδια με τα σημερινά γεωγραφικά όρια ανάμεσα στην Λαμία και στην Υπάτη ή έχουν αλλάξει ελάχιστα από τότε.
Καλή ανάγνωση.

Δεν είναι το πρόβλημα η απομόνωση...

Οι θεμέλιοι λίθοι και η δομή της ύλης δεν είναι αυτοί που εδώ και δεκαετίες νομίζαμε.

Ο χημικός μηχανικός και φυσικοχημικός Κώστας Βαγενάς, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και της Εθνικής Ακαδημίας Μηχανικών των ΗΠΑ, ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, επίτιμος καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πρώην καθηγητής των πανεπιστημίων ΜΙΤ και Yale, έχει αναπτύξει ένα ανατρεπτικό μηχανικό πρότυπο (μοντέλο), το οποίο, αν επαληθευτεί πλήρως, τότε θα πρέπει να ξαναγραφτούν πολλά βιβλία της Φυσικής παγκοσμίως.
Η επίλυση του μοντέλου που, όπως αναφέρεται στην τελευταία επιστημονική δημοσίευση του, είναι σε εξαιρετική συμφωνία με τα βιβλιογραφικά πειραματικά δεδομένα, δείχνει ότι οι θεμέλιοι λίθοι και η δομή της ύλης δεν είναι αυτοί που εδώ και δεκαετίες παρουσιάζει το λεγόμενο «Καθιερωμένο Πρότυπο» (Standard Model).

Ευθύνη

Η μισή έκταση της γης πρέπει να αποδοθεί στη φύση

του Jens-André P. Herbener

Τί χρειάζεται για να γίνει η Γη μακροπρόθεσμα βιώσιμη για όλες τις μορφές ζωής; Αυτό είναι -ή μάλλον πρέπει να είναι- το πιο καίριο ζήτημα στον κόσμο σήμερα. Συγκεκριμένα, έχουμε δύο δαμόκλειους σπάθες που επικρέμονται και απειλούν την επιβίωση αμέτρητων ειδών στον γαλαζο-πράσινο πλανήτη μας: την παγκόσμια κλιματική κρίση και την κρίση της βιοποικιλότητας.

Οι αιτίες συχνά εντοπίζονται στα αέρια του θερμοκηπίου, στον βιομηχανισμό, στον καπιταλισμό, στην ιδεολογία της ανάπτυξης, στη μαζική γεωργία, στον καταναλωτισμό, στον νεοφιλελευθερισμό και στον υπερπληθυσμό. Ωστόσο, υπάρχει μια ιδεολογία που διαπερνά όλα αυτά και που είναι ίσως η αιτία των δύο μεγαλύτερων κρίσεών μας.

Το όνομά της είναι Ανθρωποκεντρισμός και σήμερα είναι τόσο διαδεδομένος, ώστε οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τον βλέπουν ως ιδεολογία, αλλά ως αυτονόητη πραγματικότητα. Δεν είναι. Αντίθετα, η ιδεολογία αυτή είναι μια έκφραση αυτο-εξύψωσης και αλαζονείας, που συνήθως χαρακτηρίζει μόνο μεγαλομανείς ψυχοπαθείς.

Ο ανθρωποκεντρισμός είναι η προφανής πεποίθηση ότι ο άνθρωπος είναι το κέντρο του κόσμου. Ότι διαφέρει και βρίσκεται πάνω από την υπόλοιπη φύση. Ότι είναι ο μόνος που έχει πολιτισμό και άρα έχει μια αυτονόητη εντολή να εξοντώσει και να εκμεταλλευτεί άλλα είδη. Αυτά τα άλλα είδη έχουν αξία μόνο στο βαθμό που εξυπηρετούν τον άνθρωπο. Ο ανθρωποκεντρισμός, ο οποίος συναντάται σε διάφορους βαθμούς, εκφράζεται και με μυριάδες τρόπους. Π.χ. από το ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε καταλάβει σχεδόν όλα τα 148 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια έκτασης της Γης, παρόλο που την μοιραζόμαστε με 8-10 εκατομμύρια άλλα είδη. Ότι είμαστε υπεύθυνοι για την έκτη μαζική εξαφάνιση ειδών, την μεγαλύτερη μέσα σε 66 εκατομμύρια χρόνια. Ότι, τις τελευταίες δεκαετίες, είμαστε η αιτία ενός βιολογικού ολοκαυτώματος, δηλαδή ότι εξαφανίστηκε το 60% ενός μεγάλου αριθμού πληθυσμών άγριων ζώων. Σύμφωνα με το WWF, είναι ισοδύναμο με το "άδειασμα από ανθρώπους της Βόρειας Αμερικής, της Νότιας Αμερικής, της Ευρώπης, της Κίνας και της Ωκεανίας".

Make Christmas Great Again

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο

 

"Με κλώνους ελιάς, δάφνης και κυρίως βελανιδιάς, παιδιά αμφιθαλή που είχαν στη ζωή και τους δυο γονείς, πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι να κάνουν ποδαρικό και να δώσουν τις ευχές τους κατά την αλλαγή του έτους. Οι Αθηναίοι τους έδωναν φρούτα, λάδι, σύκα, ρόδια κι ό,τι άλλο είχαν. Όλα αυτά τα κρέμαγαν στις "καλένδες" του ξύλου κι έτσι δημιουργήθηκε η λέξη "κάλαντο". Tα παιδιά που έλεγαν τα κάλαντα ονομάζονταν "ειρησιώνες" επειδή στερέωναν με μαλλί τα προαναφερόμενα. Οι κλώνοι έμεναν στολισμένοι με καρπούς και δώρα της φύσης. δώδεκα μέρες (όσοι και οι θεοί του Ολύμπου) κι έτσι δημιουργήθηκε το πρώτο χριστουγεννιάτικο δένδρο.
Η λατρεία και ο στολισμός της δρυός συνεχίστηκε στις γιορτές των "Σατουρναλίων" κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Οι γιορτές αυτές κυριάρχησαν σ’ όλη σχεδόν την Ευρώπη και συνεχίστηκαν μέχρι τον 8ο αιώνα. Ο Βονιφάτιος Μομφερατικός αντικατέστησε την δρυ με το έλατο για να ξεκόψει τη νέα θρησκεία απ’ τις αρχαίες τελετές των Ελλήνων. Ο Λούθηρος συστηματοποίησε αυτήν την προσπάθεια.Το έθιμο αυτό ξαναγύρισε στη χώρα μας στην εποχή της Βαυαροκρατίας (μετά το 1833). Μόνο που αυτή τη φορά είναι έλατο. Αρχικά καθιερώθηκε στο παλάτι κι αργότερα σ΄ όλη την επικράτεια."

Απόσπασμα από το βιβλίο: "H Αμαδρυάδα και τα ιερά δάση της Ελλάδος"