Να εκπέμπεις φως μέσα στην πιο σκοτεινή εποχή.

Μην αντιδράς απλά. Να επιλέγεις την δράση σου. Αυτό είναι ελευθερία. Αυτό είναι η Λυκώρεια. Ανάμεσα στο πρόβλημα και στην αντίδραση υπάρχει ένας χώρος και στον χώρο αυτό βρίσκεται η δύναμή μας να επιλέξουμε την ανταπόκρισή μας. Σε αυτόν τον χώρο, σε αυτή την δράση βρίσκεται η ανάπτυξη της ελευθερίας μας. Απέχουμε από τον θόρυβο των αντιδραστικών και των κάθε λογής θλιβερών πολιτικών οργανώσεων, επιλέγοντας τον δρόμο της Δημιουργίας. Κι αυτό είναι μια αληθινή νίκη: Να εκπέμπεις φως μέσα στην πιο σκοτεινή εποχή.

Προσπαθώ το σώμα να αγαπά τον κόπο και η ψυχή να αγαπά τη σοφία.

Βοήθεια στη Νέα Πέραμο για τα αδέσποτα.

Στην Νέα Πέραμο, εκτός από τους ανθρώπους, χάθηκαν πολλά ζώα και αντιμετωπίζουμε πρόβλημα και με αυτά που σώθηκαν και συμμαζεύτηκαν. Δεν έχουμε τροφές να τα ταΐσουμε. Ένα τσουβάλι ζωοτροφή κοστίζει 15 ευρώ. Με πέντε τσουβάλια θα είμαστε καλυμμένοι για αρχή. Θερμή παράκληση όποιος μπορεί ας φέρει στο Δημαρχείο της Νέας Περάμου. Ζητάτε την Βασιλική Κουστέρη ή στείλτε μας μήνυμα εδώ για κινητό τηλέφωνο. Επίσης και κατευθείαν με τον αντιδήμαρχο κ. Κοσμόπουλο.

Βοήθεια στους πληγέντες της Μάνδρας

Ενημέρωση από το Δημαρχείο Μάνδρας για όσους θέλουν να στείλουν είδη ρουχισμού και τρόφιμα: Στρ. Ρόκκα 45, Μάνδρα 196 00 Δημαρχείο Μανδρας Ειδυλλίας. Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2132014900.

Έκθεση: Νίκολα Τέσλα - Ο άνθρωπος που εφηύρε το μέλλον.

Περιοδική έκθεση στο ΝΟΗΣΙΣ

Εάν εφευρέσεις όπως ο ηλεκτρισμός, η ασύρματη τεχνολογία, το ραντάρ, οι ακτίνες Χ και το ραδιόφωνο διαμόρφωσαν χαρακτηριστικά τον 20ο αιώνα, τότε «εφευρέτης του 20ου αιώνα» είναι ο Νίκολα Τέσλα.
Πρόκειται για μία πολυσύνθετη προσωπικότητα αξιοπρόσεκτη τόσο για το επιστημονικό και τεχνολογικό της έργο, όσο και για τις ανθρώπινες αξίες που πρέσβευε. Επινόησε το εναλλασσόμενο ρεύμα και αγωνίσθηκε για τη διάδοσή του χωρίς να αποσκοπεί σε οικονομικό όφελος. Συναινούσε στη χρήση πατενταρισμένων ιδεών του από άλλους επειδή πίστευε ότι έκαναν καλή δουλειά. Ματαίωνε την εξέλιξη εφαρμογών που μπορεί να εξελίσσονταν καταστροφικές από κακή χρήση. Αδιαφορούσε για επαίνους και φήμη και πέθανε φτωχός και μόνος, αφήνοντας κληρονομιά τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται σήμερα περισσότερο από ποτέ.
Το έργο και την προσωπικότητα του μοναδικού αυτού ανθρώπου επιχειρεί να παρουσιάσει η έκθεση που διοργανώνει το ΝΟΗΣΙΣ σε συνεργασία με το Μουσείο «Νίκολα Τέσλα» του Βελιγραδίου, δίνοντας έμφαση στα στοιχεία του οραματισμού και της ιδιοφυΐας του.
Η έκθεση περιλαμβάνει συνδυασμό εκθεμάτων, από μοντέλα σε κλίμακα, όπως το εργαστήριο του στο Colorado Springs, το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στους καταρράκτες του Νιαγάρα, το αεροπλάνο κάθετης απογείωσης, καθώς και λειτουργικά μοντέλα των εφευρέσεων του, όπως ο επαγωγικός κινητήρας και το πηνίο Τέσλα, μέχρι οπτικά και ηχητικά στοιχεία σε πληροφοριακά πάνελ και σε video room.

Διάρκεια έκθεσης
Από τις 21/10/2017 μέχρι τις 31/3/2018

Ώρες λειτουργίας
Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα λειτουργίας
Πραγματοποιούνται ξεναγήσεις για σχολικές (από Δ΄ Δημοτικού) και άλλες ομάδες, διάρκειας 30΄, με μέγιστο αριθμό συμμετεχόντων 25 άτομα. Απαραίτητη η κράτηση στο τηλέφωνο 2310 483 000, εσωτερικό 2, από Δευτέρα ως Παρασκευή, 8.30-13.30.
Παρακολουθείστε spot για την έκθεση εδώ.
Παρακολουθείστε spot με επίδειξη πηνίου Τέσλα εδώ.

Καλό μήνα από το καταφύγιο της Λυκώρειας.

...και οι φωτιές μας όλο και πιο ζεστές μέσα σ' έναν κόσμο κρύο και σκοτεινό.

Θανάσιμη φώτιση

"Νοµίζω πως το πιο ωραίο πράγµα σ' αυτό τον κόσµο είναι η ανικανότητα του ανθρώπινου µυαλού να συνδυάσει σωστά όλα τα περιεχόµενά του. Ζούµε κυριολεκτικά πάνω σ' ένα νησί ψυχρής άγνοιας, στη µέση ενός ωκεανού αοριστίας, και δεν είµαστε πλασµένοι για πολύ µακρινά ταξίδια. Οι επιστήµες, κάθε µιά τραβώντας προς τη δική της ξεχωριστή κατεύθυνση, κατάφεραν για το λόγο αυτό να µας βλάψουν ελάχιστα. Μια µέρα όµως, το σωστό ταίριασµα των διάφορων ψηγµάτων ασύνδετης γνώσης θα ανοίξει τόσο πλατιές λεωφόρους µιας τροµερής πραγµατικότητας και θα καταδείξει τόσο τραγικά την απελπιστική µας θέση, που είτε θα παρανοήσουµε από τη βία αυτής της αποκάλυψης, ή θα δραπετεύσουµε µακριά από τη θανάσιµη αυτή φώτιση, οπισθοχωρώντας στην ειρήνη και την ασφάλεια ενός καινούριου µεσαίωνα."

Το Κάλεσμα του Κθούλου

Η ξενητειά του έρωτα

Ας ξαναδώσουμε νόημα σ’ αυτόν τον υλιστικό κόσμο.

Ο κόσμος μας δεν αποτελείται μόνο από την τραχιά ύλη και η κατανόησή του, δεν εναπόκειται μόνο στην επίπεδη επιστημονική ανάλυση. Ζούμε μία πραγματικότητα όπου κάθε τι δεν έχει μόνο πρακτική αξία, αλλά συνήθως επικαλύπτεται από πολλαπλά συνειδησιακά στρώματα. Μία καρέκλα, μπορεί να είναι απλά ένα έπιπλο, αλλά μπορεί επίσης να είναι και ένας θρόνος. Έτσι γίνεται ένα σύμβολο δύναμης. Οι κορυφές των βουνών πολλές φορές αποτελούν τον θρόνο των Θεών και σύμβολο της ανώτερης ανθρώπινης συνείδησης.
Αυτές όλες οι συμβολικές έννοιες που συνδέονται με τα φυσικά πράγματα και τον ίδιο τον κόσμο μας εν γένει, δεν είναι αυστηρά επιστημονικού τύπου. Αυτά τα στρώματα φαντασίας και μαγείας, μπορεί να μην είναι μετρήσιμα, αλλά έχουν μεγάλη ισχύ. Ανήκουν στον κόσμο της συνείδησης και είναι μια πραγματικότητα σε διαφορετικό επίπεδο. Μεταφυσικό. Κατ' επέκταση και η Μυθολογία, δεν είναι μία ιστορία ή ένα "παρα-μύθι", αλλά μία αλήθεια ανωτέρου επιπέδου με πολύ μεγάλη δύναμη.
Ζούμε σε έναν κόσμο όπου η ύλη συνδέεται με ολόκληρους κόσμους συνείδησης. Σύμβολα που είναι ικανά να επικοινωνούν με πανίσχυρες ιδέες, ικανά να εξεγείρουν πλήθη και να επηρεάζουν γεγονότα σε παγκόσμια κλίμακα. Είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε να καταλαβαίνουμε αυτούς τους κόσμους της συνείδησης μέσα μας και στους πολιτισμούς μας. Είναι μία πραγματικότητα με δικούς της κανόνες, αλλά είναι και η ίδια η φύση του ανθρώπου.

The Labyrinth: η ταινία και ο συμβολισμός πίσω από τον φανταστικό λαβύρινθο

Ευλαμπία Τσιρέλη

Λίγα λόγια για την ταινία

Σκηνοθέτης της ταινίας Labyrinth είναι ο δημιουργός του Muppet Show, Jim Henson, την παραγωγή έκανε ο μεγάλος George Lucas, ο Terry Jones των Monty Python έγραψε το πρώτο ντραφτ του σεναρίου και ο David Bowie μαζί με τη -νεαρή τότε- Jennifer Connelly ήταν οι πρωταγωνιστές. Όσοι μάλιστα γνωρίζουν τον Brian Froud, εκεί θα θαυμάσουν το ξεκίνημα της δουλειάς του ως σχεδιαστή κάποιων εκ των goblins (αποκλειστικό μυστικό: το μωράκι που πρωταγωνιστεί, ο Τόμπυ, είναι ο γιος του Brian Froud).
Η υπόθεση είναι με λίγα λόγια η εξής: Μια έφηβη, η Sarah (Jennifer Connelly), μια φορά που οι γονείς της την αναγκάζουν να κάνει babysitting στον αδερφό της, εύχεται να τον πάρουν οι καλικάντζαροι. Όταν η ευχή της πραγματοποιείται και ανακαλύπτει ότι το μωρό έχει εξαφανιστεί από την κούνια του, ξεκινά ένα περιπετειώδες ταξίδι, σε έναν παράλληλο κόσμο που ξανοίγεται μπροστά της -έναν τεράστιο λαβύρινθο για την ακρίβεια- για να πάρει πίσω το παιδί από τα χέρια του βασιλιά των καλικάντζαρων, τον τρομερό και γοητευτικό Jareth (David Bowie). Στην πορεία κάνει φίλους αλλόκοτα πλάσματα του λαβυρίνθου, που τη βοηθούν στην προσπάθειά της.
Μέσα στην ιστορία είναι σαν να παρακολουθούμε δύο υποθέσεις. Την προσπάθεια να πάρει πίσω τον αδερφό της, αλλά και έναν έρωτα που γεννιέται, δυναμώνει και αρχίζει να την εξουσιάζει, καθώς πλησιάζει προς το κέντρο του λαβυρίνθου…
Αν και για πρώτη φορά είδα την ταινία νομίζω στα εννιά-δέκα μου, ήξερα από πολύ νωρίς, ότι δεν επρόκειτο για ένα απλό παραμύθι. Είχα πάντα την εντύπωση ότι η ιστορία μου μιλούσε πίσω από τις εικόνες. Δεν κράτησα στη συνείδησή μου την ιστορία του Λαβυρίνθου ως μια απλή ιστορία με ξωτικά και καλικάντζαρους. Σκεφτόμουν ότι ίσως να έφταιγε η επιβλητική περσόνα του David Bowie (τον οποίο φυσικά είχα ερωτευτεί και αυτή τη στιγμή με κοιτάζει η μικροσκοπική πλαστική φιγούρα του Jareth που έχω δίπλα μου) ίσως οι μουσικές, μα όχι. Ήταν κάτι αλλιώτικο και σκοτεινό. Βαθύ και αρχετυπικό.

Ο συμβολισμός του λαβυρίνθου

Ο λαβύρινθος αρχετυπικά συμβολίζει τον εσώτερο εαυτό, το ασυνείδητο, θα λέγαμε, αυτό που υπάρχει μέσα μας και που για να έρθουμε σε επαφή μαζί του απαιτείται μια διαδικασία, μια δοκιμασία. Για να γνωρίσουμε αυτόν τον βαθύ και αρχετυπικό εαυτό, απαιτούνται θυσίες, παραδοχές, απώλειες, αρνήσεις και παραδοχές. Η εικόνα ενός «δαιδαλώδους» λαβυρίνθου είναι σε όλους μας τρομακτική.
Ο λαβύρινθος στο κέντρο του κρύβει κάτι σκοτεινό, άγνωστο και τρομακτικό. Είναι απρόσιτος, ανεξερεύνητος και αλίμονο σε όποιον μπει μέσα του απροετοίμαστος και άοπλος. Στο κέντρο του μπορεί να κρύβει οτιδήποτε. Ο δρόμος είναι μονόδρομος, από έξω προς τα μέσα και το γεγονός ότι κανείς δεν ξέρει τι θα βρει στο τέλος του, τον κάνει ακόμα πιο τρομακτικό.

Ο συμβολισμός της ιστορίας του Λαβυρίνθου

Μελετώντας την ιστορία, όντας μεγαλύτερη πλέον, (νομίζω την έψαξα γύρω στο 2001 και τη βρήκα μόνο σε ένα video club της Θεσσαλονίκης. Ήμουν πανευτυχής), κατάλαβα πως το βαθύ και σκοτεινό θέμα της ήταν στην ουσία το ταξίδι μιας έφηβης προς την ενηλικίωση, μέσα από έναν δυνατό έρωτα. Ένας τρομερός και καταστρεπτικός έρωτας, όπως απόλυτος, μοιραίος, συναρπαστικός και ηγεμονικός είναι ο έρωτας στην εφηβεία.
Η πτώση στο Κελί της Λήθης, οι σκάλες του Escher στο φινάλε, η snow ball και το γήτεμα του εραστή, το δίλημμα με τις πόρτες που η μια οδηγεί στον λαβύρινθο και η άλλη στον θάνατο, όλα βήματα προς έναν έρωτα της πρώιμης ενηλικίωσης, σοβαρό, μοιραίο και καθοριστικό.
Ένας απόλυτος έρωτας που καταλαμβάνει το μυαλό, συγχύζει, δημιουργεί παραισθήσεις και παρανοήσεις, εμποδίζει τη λήψη σωστών αποφάσεων ή θέτει μεγάλα διλήμματα. Όλα αυτά μεγεθυμένα μέσα από τη δραματικότητα της εφηβείας όπου όλα είναι πιο τραγικά και ποιητικά. Κι έπειτα, το τέλος του έρωτα, που βιώνεται ως καταστροφή, η απογοήτευση, ο αγώνας για αποδέσμευση. Το απελευθερωτικό «You have no power over me» της Sarah στο τέλος συμβολίζει ακριβώς την αποδέσμευση από την παλίρροια του έρωτα του Jareth.
Η Sarah βρίσκεται μπροστά στο τρομερό δίλημμα να αφήσει τη γοητεία και τον παραισθησιογόνο έρωτα του Jareth να την παρασύρει για πάντα στο κέντρο του λαβυρίνθου, μια δίνης ουσιαστικά, με μονόδρομο το κέντρο της ή να μείνει σταθερή στον στόχο της, που είναι να σώσει τον αδερφό της.
Και τώρα που το σκέφτομαι… ίσως ακόμα και το ίδιο το μωρό και η επιλογή της Sarah να κρύβουν κάτι άλλο από πίσω, και όχι απλά τη διάσωση του μικρού της αδερφού. Ή ότι θα ήθελε πολύ να γυρίσει πίσω και να επιλέξει ένα διαφορετικό φινάλε, αν της δινόταν η ευκαιρία. Σταματώ όμως εδώ, γιατί αν συνεχίσω, θα χαθώ στον λαβύρινθο του μυαλού μου.
Για μένα ο Λαβύρινθος δεν ήταν απλά μια παιδική/εφηβική ταινία, ήταν ένα βήμα πιο βαθιά στον εαυτό μου. Από τότε μου αρέσουν οι γυάλινες snow balls, από τότε ακούω David Bowie, από τότε αγαπώ τους καλικάντζαρους και την περιπέτεια, από τότε βλέπω στον έρωτα ένα σκοτεινό κομμάτι.

Imbd: The Labyrinth

Πηγή: willowisps.gr