Οι αληθινές κατακτήσεις

Η φιλοσοφία και η δράση της Λυκώρειας έχουν σκοπό να εμπνεύσουν μία δυναμική στάση προς την ζωή. Για εμάς Λυκώρεια είναι η εξερεύνηση, η ανάβαση, η περιπέτεια. Είναι οι άγνωστες θάλασσες και οι άγριες κορφές πάνω από τα σκοτεινά σύννεφα που κρύβουν αυτόν τον εκτυφλωτικό  ήλιο. Λυκώρεια είναι να σπας τα σύνορα. Οι Λύκοι δεν δέχονται όρια! Αυτοί τα ορίζουν. Οι αδρανείς και οι κομφορμιστές δεν γράφουν ποτέ την ιστορία. Η ιστορία γράφεται από τους ανήσυχους ανθρώπους, με τα μεγάλα πάθη! Τους εξερευνητές του αγνώστου. Κυρίως από αυτούς που τολμούν να αντιμετωπίσουν το παράλογο. Οι Ευρωπαίοι ήταν πάντα άνθρωποι τέτοιου χαρακτήρα. Δεν αρκεί όμως ο άνθρωπος να είναι κατακτητικός αν δεν είναι πρώτιστα και κατακτητής του εαυτού του. Δεν έχει νόημα να κατακτά νέους κόσμους, νέες κορυφές, αν δεν προσπαθεί να κατακτά την δυσκολότερη... την εσωτερική του κορυφή. Αυτός είναι ο τύπος ανθρώπου που εμείς ερχόμαστε να εκφράσουμε. Ριζικά αντίθετος από τον εγωϊστικά κατακτητή. Αυτή είναι και η σημαντική διαφορά της σύγχρονης εκτροπής του πολιτισμού μας που ονομάζεται “Δυτικός”, από τον Κλασικό κόσμο που στην Ευρώπη είχε την ρίζα του στον ελληνικό πολιτισμό. Ο νεωτερικός άνθρωπος έχει τεράστια διαφορά από τον κλασικό. Στην κοινωνική ανθρωπολογία μιλάμε ουσιαστικά για μία άλλη φυλή.

Πιστεύουμε ότι έχουμε έναν ανεπτυγμένο πολιτισμό. Μετά όμως αναρωτιόμαστε γιατί οι άνθρωποί μας είναι σε αυτά τα χάλια; Και ψάχνουμε να βρούμε τί φταίει μέχρι να ανακαλύψουμε ότι τελικά... μάλλον δεν έχουμε έναν ανεπτυγμένο πολιτισμό. Σήμερα έχουμε την δυνατότητα να αναπτύσσουμε την βιομηχανία για να έχουμε αφθονία αγαθών, αλλά δεν μας γεμίζει τίποτα και η καθημερινή μας ζωή έχει γίνει αφόρητη, γεμάτη προβλήματα, άγχος και καρκίνο. Αντιμετωπίζουμε κρίση αξιών. Ο πολιτισμός μας δεν είναι ένας Δυνατός πολιτισμός, είναι ένας Επιθετικός πολιτισμός, ενώ ταυτόχρονα αυτοκτονεί βυθισμένος στο υπαρξιακό του αδιέξοδο. Σήμερα έχουμε την δυνατότητα να πατήσουμε σε νέους πλανήτες, αλλά δεν έχουμε την δυνατότητα να ζήσουμε ευτυχισμένοι στο ίδιο μας το σπίτι, την Γη μας. Οι λέξεις “εξέλιξη” και “πρόοδος”, έχουν χάσει το αληθινό τους νόημα, από την στιγμή που εμείς οι άνθρωποι χάσαμε το νόημα της ζωής. Καταλαβαίνουμε όλοι πια, ότι η τεχνολογικές μας δυνατότητες από μόνες τους δεν μας βοηθούν χωρίς μια ψυχή, ένα πεπρωμένο και μία βαθιά κατανόηση του ανθρώπου και του κόσμου. Όχι απλά δεν έχουν αξία, αλλά τα τεχνικά επιτεύγματα της Δύσης είναι και τραγικά περιορισμένα και μυωπικά σε σύγκριση με όσα έχει καταφέρει η ανθρωπότητα ως τώρα. Η νεωτερική Δύση είναι μία αίρεση που οδηγεί σε αυτοκτονία. Ο Δυνατός Άνθρωπος δεν είναι ο επιθετικός άνθρωπος, αλλά ο αυτοεπιβεβαιωμένος. Ο Νέος Άνθρωπος που επικαλούμαστε θα είναι πραγματικά δυνατός, γιατί θα αποτελείται από μία βαθιά ενότητα σοφίας, δράσης και πεπρωμένου, σε αρμονία δηλαδή με τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτός είναι ο εξερευνητής του Σύμπαντος. Αυτός θα είναι και ο φορέας ενός πραγματικά μεγάλου πολιτισμού, που θα φωτίσει όλη την ανθρωπότητα και θα την βγάλει από τα σκοτάδια της σπηλιάς που σήμερα κατοικεί πιστεύοντας ότι είναι ανεπτυγμένη. Μια αληθινή επανάσταση.

Ανατολικά Καρπάθια. Τα βουνά των λύκων.

...και όλα αυτά στο κέντρο της Ευρώπης. Δεν είναι συναρπαστικό;

Gill Page: Οι Έλληνες πριν τους Οθωμανούς

Το 1204 η Βυζαντινή αυτοκρατορία κατακτήθηκε από δυτικά στρατεύματα της Τέταρτης Σταυροφορίας, έναν συνασπισμό δυνάμεων που συγκροτήθηκε με πρόσχημα την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων. Το γεγονός υπήρξε κοσμοϊστορικό για τους υπηκόους της Αυτοκρατορίας και άλλαξε δραματικά την εικόνα που είχαν για το κράτος και τους εαυτούς τους.

Από πολλούς σύγχρονους ιστορικούς υποστηρίζεται ότι στα χρόνια της φραγκοκρατίας δόθηκε το έναυσμα για τη διαμόρφωση ενός Ελληνικού πρωτοεθνικισμού που έμελλε, αιώνες μετά, να οδηγήσει στη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους.

Με εργαλείο την θεωρία του εθνισμού, το βιβλίο της Gill Page έρχεται να καταρρίψει τις εθνικιστικές ερμηνείες και να αποσαφηνίσει ότι ο εθνισμός και οι εθνοτικές ταυτότητες δεν είναι οι προνεωτερικές μορφές του εθνικισμού, παρά τις όποιες ομοιότητες.

Μια συστηματική ανάλυση των Ελληνικών έργων της περιόδου, που προέρχονται και από τα δύο άκρα του κοινωνικού φάσματος, αποκαλύπτει τις νοοτροπίες και ιδεολογίες, και αναδεικνύει άγνωστες πτυχές του ύστερου Μεσαίωνα, εστιάζοντας ιδιαίτερα στις εθνοτικές ταυτότητες των Ελλήνων της εποχής εκείνης και στις σχέσεις τους με τους δυτικούς κατακτητές.

Εκδόσεις Θύραθεν / Cambridge University Press
Συγγραφέας: Gill Page
ISBN 978 960 8097 97 1
Σελίδες 386, Τιμή 18,5 ευρώ
www.thyrathen.gr

Σάββατο από τις 20.00

Λοιπόν φιλαράκια, όπως κάθε Σάββατο, έτσι και αυτό, θα μαζευτούμε κατά τις 20.00 στην λέσχη μας στην Καλλιθέα,θα ανοίξουμε ωραίο κόκκινο κρασί και θα λέμε ιστορίες μέχρι αργά τη νύχτα. Τί έχετε να κάνετε λοιπόν το Σάββατο; Γρυπάρη 71 (από Θησέως στο ύψος της Χαροκόπου). Ένας χώρος για όλους εμάς που δεν μας αρέσουν τα ψεύτικα Σάββατα με τους προσποιητούς και δήθεν ανθρώπους. Σας περιμένουμε στο μικρό μας σπίτι που όμως για εμάς φαντάζει κάστρο απόρθητο σαν τις ψυχές μας.

Όρος Robson - Καναδάς.

23 Νοέμβρη 2014 - Πορεία στις Σκουριές

Για όλους εμάς, το αντάμωμα στον Κάκαβο δεν είναι απλά μια πορεία. Διεκδικούμε τη Γη μας και την Ελευθερία μας. Εμείς θα προστατέψουμε τις ζωές μας. Εμείς θα τους σταματήσουμε. Η 23 του Νοέμβρη είναι αυτή η ημέρα. http://soshalkidiki.wordpress.com/

Μας αφορά όλους. Η καταστροφή των τροπικών δασών της νοτίου Αμερικής είναι ο κυριότερος παράγοντας που επηρεάζει την αλλαγή του κλίματος της Ευρώπης με σημαντικά λιγότερες βροχές. Τα προβλήματα σήμερα δεν είναι περιορισμένα στην χώρα του κάθε λαού, αλλά είναι παγκόσμια και απαιτούν παγκόσμιες συμμαχίες. (Η Λυκώρεια κινείται σε αυτή την λογική ήδη με την παγκόσμια συμμαχία κατά των τροποποιημένων σπόρων, αλλά και αρκετών ομάδων αλληλεγγύης.)

Rainforest Action Network

Περιοδικό "Antares" (Ιταλία)

http://www.antaresrivista.it/

Για μια αληθινά ενωμένη Ευρώπη

H απελευθέρωση της Ευρώπης προϋποθέτει και μια παγκόσμια απόσυρση των ΗΠΑ. Το τέλος της αμερικανικής κυριαρχίας πρέπει να συμβεί σε στρατιωτικό επίπεδο (διάλυση του ΝΑΤΟ και γεωπολιτική ήττα) όσο και σε οικονομικό επίπεδο.
Η απελευθέρωση της Ευρώπης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για οποιαδήποτε απόπειρα ευρωπαϊκής ενοποίησης. Δεν μπορεί να υπάρξει ενοποίηση όσο παραμένει η Ευρώπη υπό την επιρροή των ΗΠΑ (γεωπολιτική - οικονομική - πολιτιστική). Αφενός λοιπόν, για να είναι ανεξάρτητη η Ευρώπη πρέπει να απελευθερωθεί από την μοχθηρή κυριαρχία του Αμερικανού «συμμάχου» της.
Αφετέρου, η ενοποίηση της Ευρώπης θα γίνει δυνατή μόνο εάν στρέφεται γύρω από συγκεκριμένους άξονες: Μεταφυσικό - Μυστικιστικό: Το ευρωπαϊκό έθνος. Πολιτικό: Το ευρωπαϊκό κράτος - σύστημα. Πολιτισμικό: Η Ελληνική κοσμοθέαση υπέρ του Δυτικού νεωτερικού πολιτισμού. Για να τεθούν οι βάσεις για αυτά χρειάζεται μια οργάνωση που θα διαμορφώσει μεταπολιτικά μία νέα γενιά με ένα βίωμα πραγματικής ευρωπαϊκής διάστασης και στα τρία αυτά επίπεδα.
Και πάνω απ' όλα είναι η θέληση των ανθρώπων που μοιράζονται ένα κοινό πεπρωμένο.

Στυμφαλία: Στα μονοπάτια των θεών και των ηρώων

Στα μονοπάτια των θεών και των ηρώων θα χαρακτήριζα την περιοχή όπου βρίσκεται η πασίγνωστη λίμνη της Στυμφαλίας. Ένα γαλήνιο μέρος στην Κορινθία, γεμάτο θρύλους και μυστήρια, ανάμεσα στα όρη Κυλλήνη ή Ζήρεια και Ολίγυρτο. Η ιστορία της ξεκινάει από τα πανάρχαια χρόνια με την εμφάνιση των Πελασγών. Βέβαια οι ιστορικοί αναφέρουν ότι γύρω στο 1900 πχ, εμφανίστηκαν Αρκάδες από την περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας όπου συνδέθηκαν μυθολογικά με τους Πελασγούς. Η λίμνη της Στυμφαλίας, έχει λάβει την ονομασία της από τον πρώτο οικιστή τον Στύμφαλο. Ο Στύμφαλος είχε έναν αδερφό τον Αίπυτο όπου πέθανε από δάγκωμα φιδιού και ο τάφος λέγεται σύμφωνα με τον θρύλο, ότι βρίσκεται στη περιοχή του Γεροντίου Όρους, όπου αναζητείται από τους αρχαιολόγους.

Ο θεός Ερμής, σύμφωνα με την μυθολογία μας, αναφέρεται ότι γεννήθηκε στο όρος Κυλλήνη, από την νύμφη Μαία και το Δία, σε ένα σπήλαιο γνωστό έως και σήμερα «η σπηλιά του Ερμή».

Οι εμφανίσεις νυμφών, που αργότερα μετονομάστηκαν από τους κατοίκους της περιοχής ως νεράιδες, ήταν νεαρές γυναίκες ιδεατής μορφής, τριγυρνώντας μες στην φύση, συνοδεύοντας τη θεά Άρτεμη στο κυνήγι. Ακόμη υμνούσαν τον τραγόμορφο θεό Παν, ο οποίος λατρευόταν μάλιστα στην περιοχή της Στυμφαλίας, σκορπούσε τον πανικό στα κοπάδια των βοσκών. Τέλος, ο μυθικός μας ήρωας Ηρακλής, ο οποίος σκότωσε της Στυμφαλίδες Όρνιθες, με την βοήθεια χάλκινων κροτάλων που του είχε δώσει η θεά Αθηνά, χτυπώντας τα γιγαντόσωμα πουλιά με δηλητηριώδη βέλη, βάζοντας ένα τέλος στο τρόμο των ντόπιων και στις καταστροφές των καλλιεργειών τους.

Ένας τόπος ιερός λοιπόν, όπου σήμερα φιλοξενεί εκδρομείς, λάτρεις του κυνηγιού, μέχρι και παρατηρητές πουλιών οι οποίοι αναζητούν μερικές στιγμές ηρεμίας, μακριά από τα αστικά κέντρα και τη μιζέρια της εποχής, ερχόμενοι σε επαφή με την φύση, καθώς και την μεταφυσική του τόπου που συνδέεται με τις ρίζες των προγόνων μας.

Β.Π.