Η σημασία της διαμόρφωσης ταυτότητας.

Από την γέννηση του νέου-ελληνικού έθνους, προσπαθούμε ως λαός να γίνουμε "Ευρωπαίοι". Προσπαθούμε συνεχώς και σε κάθε επίπεδο, πολιτιστικό, πολιτικό, κοινωνικό, να αντιγράφουμε τις εξελίξεις στην Δύση ή απλά να συμμετέχουμε σε αυτές, θέλοντας έτσι να βρούμε μια ταυτότητα που ποτέ δεν είχαμε από μόνοι μας. Όντας όμως ένας λαός που δεν έγινε ποτέ έθνος, υπό την έννοια της ανακάλυψης της αυθεντικότητάς του, αδυνατούμε να γίνουμε δημιουργοί, και μένουμε ως μεταφραστές της Δύσης. Ακολουθούμε τα μονοπάτια που ανοίγουν άλλοι.

Ποτέ δεν κάναμε την απαραίτητη εσωτερική στροφή ώστε να βρούμε την φυσιογνωμία μας, να δουλέψουμε πάνω σ' αυτή και να αποκτήσουμε μία αυτοεπιβεβαιωμένη ύπαρξη, η οποία κατ' επέκταση να γίνει και δυναμική εξωτερίκευση μιας μοναδικής ταυτότητας που θα είχε πολλά να προσφέρει στο μεγάλο ποτάμι του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Αντιθέτως, ειδικά σε περιόδους κρίσης και ιδεολογικού αδιεξόδου, ο νεοέλληνας έστρεφε πάντα το βλέμμα του στις ταυτότητες της Ευρώπης, προσπαθώντας να αντιγράψει τις πολιτικές εξελίξεις και ρεύματα, μόνο όμως εξωτερικά, πρόχειρα, επιφανειακά, μη αντιλαμβανόμενος ότι όλα αυτά είναι αποτέλεσμα μίας συγκεκριμένης κοινωνικής και πνευματικής διεργασίας, κάποιων κοινωνικών εξελίξεων που η Ελλάδα δυστυχώς δεν πέρασε ιστορικά και ενός ουσιαστικού περιεχομένου το οποίο μονίμως δεν κάνουμε τον κόπο ΕΣΤΩ να προσέξουμε. Σαν να παίρνουμε δηλαδή ένα έτοιμο ωραίο ρούχο για να το φορέσουμε και να θέλουμε αυτό να μας δώσει και το lifestyle που έχουμε δει σε άλλους. Γνήσιο γνώρισμα της νεοελληνικής κοινωνίας και δυστυχώς, ειδικά της νεολαίας που επιζητά την ανανέωση. Αυτή μας η τάση για αντιγραφή, μάλλον επιτείνει την εθνική μας ανασφάλεια και το σύμπλεγμα κατωτερότητας. Ματαίως άνθρωποι όπως ο Πλήθων Γεμιστός, ο Περικλής Γιαννόπουλος ή ο Λίνος Καρζής προσπάθησαν να μας "στρίψουν το κεφάλι" προς τον εσωτερικό μας ήλιο. Το σύμπλεγμα κατωτερότητας που μας διατρέχει ως νεοέλληνες - εκσυγχρονιστές "wannabe" Δυτικούς, μας κάνει πάντα να θέλουμε το έτοιμο, φανταχτερό, ξένο «προϊόν» χωρίς πολύ κόπο. Να ακολουθούμε το ρεύμα. Να πηγαίνουμε όπου κατευθύνονται οι άλλοι που βλέπουμε, αγνοώντας το πίσω από την επιφάνεια. Την κινητήρια δύναμη. Είναι καλό βέβαια να αφομοιώνουμε τις καλές ιδέες από το εξωτερικό, αλλά η αφομοίωση απαιτεί να έχουμε πρώτα μία δική μας κουλτούρα. Στα σύγχρονα Βαλκάνια βλέπουμε κάτι που μας αρέσει και καταφεύγουμε στην απομίμηση. Απαξιώνουμε την δημιουργία ενός γνήσιου πολιτισμικού στίγματος, προτιμώντας τις απομιμήσεις. Δεν επιβεβαιώνουμε έτσι την ευρωπαϊκότητά μας, αλλά αντιθέτως ακολουθούμε την συμπεριφορά ενός λαού σε σύγχυση (και μάλλον άγνοια) ταυτότητας, που είναι σε κάθε του έκφανση "οπαδός" και ποτέ "δημιουργός". Ας μην περιμένουμε όμως ποτέ να προσφέρουμε έτσι κάτι στην Ευρώπη.

Τα γυαλιά της Διάκρισης

Διατηρητέος ήχος από την Ιαπωνία

Είναι σίγουρα ένα από τα πλέον εντυπωσιακά δάση του πλανήτη, που αφήνει άναυδο τον επισκέπτη από την πρώτη στιγμή.

Και όχι μόνο λόγω της απίστευτης φυσικής ομορφιάς του αλλά κυρίως εξαιτίας του γεγονότος ότι ο ιδιαίτερος ήχος που παράγεται από τον άνεμο ανάμεσα στις φυλλωσιές των μπαμπού αποτελεί έναν από τους 100 διατηρητέους και αναγνωρίσιμους ιαπωνικούς ήχους!

Το «Δάσος των Μπαμπού» βρίσκεται στο Sagano της Ιαπωνίας και αναπτύχθηκε εδώ και αιώνες από τη βασιλική οικογένεια της Ιαπωνίας Hata, αποτελώντας έναν επίγειο «παράδεισο» για τον αυτοκράτορα, ο οποίος απολάμβανε το κυνήγι ανάμεσα στα πυκνά φυλλώματα των γιγάντιων μπαμπού.

Ένα ντοκιμαντέρ για τον Νίκολα Τέσλα

"Εάν επιθυμείς να κατανοήσεις το Σύμπαν, να σκέπτεσαι σχετικά με ενέργεια, συχνότητα και δόνηση." Νίκολα Τέσλα

"Η Κρίση του Σύγχρονου Κόσμου"

Rene Guenon

Όταν λένε πως ο σύγχρονος κόσμος υφίσταται κρίση, αυτό που συνήθως εννοούν είναι ότι έφτασε σε ένα κρίσιμο σημείο, ή, με άλλα λόγια, ότι επίκειται μια μεταμόρφωση λίγο ή πολύ βαθειά, ότι μια αλλαγή προσανατολισμού οφείλει αναπόφευκτα να συμβεί πολύ σύντομα, εκούσια ή ακούσια, με έναν τρόπο λίγο ή πολύ απότομο, με ή χωρίς καταστροφή. Για αυτούς που βλέπουν τα πράγματα από μια γενικότερη σκοπιά, είναι όλη η σύγχρονη εποχή, στο σύνολό της, που αντιπροσωπεύει για τον κόσμο μια περίοδο κρίσης.

Φαίνεται άλλωστε πως πλησιάζουμε στην τελική έκβαση και γι’ αυτό γίνεται πιο αισθητός σήμερα περισσότερο από ποτέ ο ανώμαλος χαρακτήρας αυτής της κατάστασης πραγμάτων που διαρκεί μερικούς αιώνες, αλλά της οποίας οι επιπτώσεις δεν είχαν γίνει ακόμη τόσο αντιληπτές όσο γίνονται τώρα. Αυτός επιπλέον είναι ο λόγος για τον οποίο τα γεγονότα κυλούν με αυτήν την επιταχυνόμενη ταχύτητα. Αναμφίβολα, αυτό μπορεί να εξακολουθήσει έτσι για κάμποσο καιρό ακόμη, αλλά όχι επ’ άπειρον.

Δεν είναι ασφαλώς τυχαίο που τόσα πνεύματα σήμερα κατέχονται από την “ιδέα του τέλους του κόσμου”. Τούτο είναι λυπηρό από ορισμένες πλευρές, γιατί οι παραλογισμοί που δημιουργούνται από αυτή την κακώς εννοούμενη ιδέα, τα “μεσσιανικά” παραληρήματα που έχει σαν επίπτωση σε ορισμένους κύκλους, όλες αυτές οι εκδηλώσεις που απορρέουν από τη διανοητική ανισορροπία της εποχής μας, δεν κάνουν άλλο από το να επιδεινώνουν ακόμη περισσότερο αυτή την ανισορροπία δίνοντάς της διαστάσεις που δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητες.

Επιβίωση

Ομάδες στην επιβίωση.

Απόσπασμα από το εγχειρίδιό μας.

Η επιβίωση είναι ένα σχολείο πολύ χρήσιμο. Δεν είναι μόνο τεχνικές γνώσεις. Εκτός από την εκπαίδευση για ζωή στη φύση, διαμορφώνει ανθρώπους που μπορούν να λειτουργήσουν σωστά και σε όλες τις καταστάσεις και ειδικά σε κοινωνικές κρίσεις που απαιτείται καλή οργάνωση. Το δικό μας εγχειρίδιο δεν έχει νόημα βέβαια σαν απλό ανάγνωσμα, αλλά γίνεται αντιληπτό μόνο μέσα από την δράση.

ΟΜΑΔΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Για να πετυχαίνουμε καλές συνθήκες διαβίωσης στη φύση και αποτελεσματικότητα δράσης, πρέπει να εργαζόμαστε ομαδικά και με απόλυτο συντονισμό. Όλοι αναλαμβάνουν καθήκοντα και αρμοδιότητες, σύμφωνα με τις ικανότητές τους και πρέπει να είναι κατανοητό ότι από την αποτελεσματικότητα του καθενός, εξαρτώνται και όλοι οι υπόλοιποι.

Δήμος απαγόρευσε τα πλαστικά μπουκάλια νερού

Την πώληση πλαστικών φιαλών νερού χωρητικότητας κάτω του ενός λίτρου απαγόρευσε η δημοτική Αρχή της πόλης Κονκόρντ της Μασσαχουσέτης στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο νόμος τέθηκε σε ισχύ την Πρωτοχρονιά του 2013, μετά από μια τριετή καμπάνια για τη μείωση των απορριμάτων και ενθάρρυνση χρήσης νερού από το δίκτυο ύδρευσης.

Οι παραβάτες κινδυνεύουν με πρόστιμο 25 δολαρίων, ενώ σε περίπτωση που συλληφθούν ξανά το πρόστιμο διπλασιάζεται.

Αντίστοιχο μέτρο έχει λάβει η πόλη Μπούντανουν της Αυστραλίας από το 2009, αλλά και περισσότερα από 90 πανεπιστήμια στις ΗΠΑ και άλλες χώρες.

Σύμφωνα με έρευνες, οι Αμερικανοί καταναλώνουν 50 δισεκατομμύρια μικρά πλαστικά μπουκάλια νερού ετησίως. Είναι εξωφρενικό να σκεφτεί κανείς ότι για ένα ποτήρι νερό πετάμε κι ένα πλαστικό μπουκάλι. Τα πλαστικά μπουκάλια πρέπει να απαγορευθούν παντού και να πληθύνουν οι δημόσιες βρύσες με δωρεάν νερό για όλους. Κάτι βέβαια που δεν συμφέρει τις εταιρείες εμφιάλωσης.

Η Τζιν Χιλ που ηγήθηκε της δράσης στο Κονκόρντ δήλωσε στους New York Times ότι εμπνεύστηκε από τον εγγονό της που της μετέφερε την είδηση για ένα νησί από πλαστικά απορρίμματα στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Πολλοί άλλοι δήμοι την Αμερική έχουν εγκαταστήσει μονάδες που παράγουν πετρέλαιο από τα πλαστικά απορρίμματα. Μία λύση που μείωσε εκπληκτικά τα σκουπίδια και έφερε πολλά κέρδη στους δημότες από το δωρεάν καύσιμο. http://www.youtube.com/watch?v=MzxTFeAhdoU

Ανακαλύφθηκε μία χαμένη πόλη των Μάγιας

Μέσα στην ζούγκλα του Μεξικού, ομάδα ερευνητών ανακάλυψε μία ολόκληρη χαμένη πόλη της αυτοκρατορίας των Μάγιας. Θεωρείται μία από τις πολύ σημαντικές, αυτοκρατορικές πόλεις αυτού του πολιτισμού, καθώς τα κτήρια έχουν χαρακτηριστικά παλατιών και οι αρχαιολόγοι πιθανολογούν ότι ήταν είτε κατοικίες ανθρώπων της ανώτερης τάξης, είτε κυβερνητικά κτήρια. Παρέμενε κρυμμένη για περίπου 1400 χρόνια, στα νοτιοανατολικά της χώρας.

Ποτέ να μην εύχεσαι η ζωή να ήταν πιο εύκολη.

Να εύχεσαι να ήσουν εσύ καλύτερος.

Αν θέλεις να είσαι έτοιμος απέναντι στις προκλήσεις του αύριο, πρέπει να προετοιμαστείς σήμερα. Σωματικά και πνευματικά. Δεν γίνεται όταν έρθει μια κρίσιμη κατάσταση να την αντιμετωπίσουμε, όντας ανέτοιμοι. Ο προετοιμασμένος από καιρό άνθρωπος, δεν ξαφνιάζεται από μία επίθεση, ένα πρόβλημα, μια περίπλοκη εποχή... Ο απροετοίμαστος όμως, θα δέχεται τα χτυπήματα και θα αγανακτεί επειδή τα δέχεται. Έτσι είναι η ζωή.

Η Λυκώρεια δίνει αυτό το κίνητρο που μας εμπνέει στη ζωή μας για να δουλέψουμε πάνω στην αυτοβελτίωση ατομικά και ομαδικά. Μέσα από ωραίες δραστηριότητες, μελέτη, άθληση, δημιουργικότητα και πολλά άλλα, μαθαίνουμε πάνω απ' όλα την τέχνη της ζωής. Οι εμπειρίες πλουτίζουν τη ζωή και είναι το καλύτερο σχολείο. Θέτουμε υψηλούς στόχους για να φθάσουμε σε όλο και πιο υψηλές κορφές. Η προετοιμασία ενός δυνατού ανθρώπου για το αύριο, απαιτεί υψηλούς στόχους. Και γιαυτό το σύμβολό μας είναι η κορυφή. Μπορεί να μην την φτάσουμε. Δεν είμαστε τέλειοι, ίσως έχουμε και πολλά ελαττώματα. Μπορεί να μην πετύχουμε τους στόχους μας, μπορεί να κάνομε λάθη, να αποτυγχάνουμε. Σημασία όμως έχει η προσπάθεια. Να έχουμε όρεξη και αγωνιστικό πνεύμα. Το ταξίδι και η θέληση μετράει πιο πολύ από τον προορισμό. Χωρίς κίνητρο και έμπνευση στη ζωή μπορεί πολύ εύκολα να τα παρατήσουμε. Όμως επίσης, χωρίς προσανατολισμό, μπορεί και να προσπαθούμε σαν χαμένοι. Γιαυτό επιπλέον, το σύμβολό μας είναι και μια "πυξίδα", που δείχνει τα σημεία του ορίζοντα. Ο Λεονάρτντο Ντα Βίντσι έλεγε ότι η Δράση χωρίς Θεωρία είναι σαν έναν καπετάνιο που ξεκινά να ταξιδέψει χωρίς πυξίδα. Και αυτή η πυξίδα για εμάς είναι η φιλοσοφία.

Το να είμαστε ελεύθεροι σημαίνει το να έχουμε πετύχει τους στόχους της ζωής μας. Για έναν νέο άνθρωπο λοιπόν, για μια κοινωνία εντελώς διαφορετική από την σημερινή, για να μην αντιδρούμε σπασμωδικά στα χτυπήματα που δεχόμαστε, πρέπει να προετοιμαστούμε. Από τώρα. Στόχοι, Κίνητρο και Προσανατολισμός. Λυκώρεια, είναι τρόπος να ζεις.

"Φτάσε όπου δεν μπορείς"

Νίκος Καζαντζάκης