Ποιός είμαι πραγματικά;

Τρόπος ζωής

Οικοδομώντας κάστρα Ιδεών

Δράση, όχι Αντίδραση.

29 Μαΐου 1453 αλώθηκε η πρωτεύουσα του Βυζαντίου. Αλώθηκε στρατιωτικά γιατί πρώτα είχε ηττηθεί εσωτερικά από παρακμή και διάλυση. Η ύστατη προσπάθεια υπεράσπισής της από τους θρυλικούς πολεμιστές, των επάλξεων που διασώζονται μέχρι σήμερα, ήταν το αποτέλεσμα μιας συνειδητότητας, την οποία αρκετοί που ασχολούνται με την πολιτική σήμερα, δεν θέλουν να καταλάβουν. Ο Παλαιολόγος και η φρουρά του, εκτός από μία φυσική πόλη τότε, υπερασπίζονταν και μία Ιδέα, ένα εσωτερικό κάστρο. Αυτή η συνειδητότητα είχε ορθωθεί σαν κάστρο στις ψυχές των τελευταίων υπερασπιστών της Πόλης, κυρίως  από την προσπάθεια της Κοινότητας του Πλήθωνα Γεμιστού στην καστροπολιτεία του Μυστρά. Η φιλοσοφική ομάδα του Πλήθωνα είχε προσπαθήσει έστω και στα τελευταία χρόνια να καλλιεργήσει μία Τάξη Ελλήνων. Δηλαδή να ορθώσει μία πνευματική Καστροπολιτεία για την υπεράσπιση και αναγέννηση του πολιτισμού. Εάν δεν υπήρχαν αυτοί, ίσως να μην υπήρχε και ο Παλαιολόγος όπως τον γνώρισε η ιστορία. Ήταν τόσο σπουδαία η αφύπνιστική, προσπάθεια της κοινότητας του Πλήθωνα, που ακόμη και αν το Βυζάντιο δεν κατάφερε να σωθεί, ακόμη κι αν ο μεσαίωνας συνεχίστηκε... το νεοπλατωνικό αυτό κάστρο έμεινε και συνέβαλε λίγο αργότερα στην Αναγέννηση της Δύσης.

Σήμερα, μιλάμε για την ανάγκη της Δράσης. Υπάρχει διαφορά μεταξύ της Δράσης που γεννά συνειδήσεις, από την Αντίδραση. Γιατί η Δράση επενδύει στο αύριο και όχι απλά στην ανατροπή του παρόντος. Η Δράση εμπεριέχει δημιουργία και μετάλλαξη. Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούμε να λένε ότι τώρα υπάρχει "πατριωτικό" ρεύμα αγανάκτησης στην κοινωνία και πρέπει να το παρασύρουμε. Ασχέτως αν το ρεύμα αυτό έχει τα χειρότερα κίνητρα και καμία θέληση για ουσιαστική αλλαγή. Να τους παρασύρουμε; Πώς πρέπει να ενεργούμε στους δύσκολους καιρούς; Αναμφίβολα πρέπει να είμαστε μέσα στην κοινωνία, να μιλάμε και να μπορεί να μας καταλαβαίνει. Θέλουμε να βοηθήσουμε όλους τους ανθρώπους να αφυπνισθούν. Αισθανόμαστε όμως αποκομμένοι από το σημερινό πολιτικό σύστημα, το οποίο δεν μας αντιπροσωπεύει. Εμείς ενεργούμε προς μία μετάλλαξη της κοινωνίας σε βάθος και είμαστε εδώ για να κτίσουμε κάστρα Ιδεών. Όχι μαγαζιά για να κυνηγάμε πελατεία. Πρέπει να αφυπνίσουμε και όχι να πείσουμε να μας ακολουθήσουν σαν πρόβατα. Ο αληθινός ηγέτης οφείλει να δημιουργεί ηγέτες, όχι ακολούθους. Συνεπώς θέλουμε να δώσουμε στους ανθρώπους μία πραγματικά ανώτερη προοπτική και όχι μία επιφανειακή κατεύθυνση. Ο Κομφούκιος έλεγε ότι "ο κόσμος είναι σαν ένα χωράφι με σπαρτά που κλείνουν όπως φυσάει ο άνεμος". Λοιπόν, δεν μας ενδιαφέρει κατά που φυσάει ο άνεμος, που είναι οι πολλοί, η μόδα και τι έχει ρεύμα. Ας πάει το ρεύμα όπου θέλει. Έρχεται και παρέρχεται. Τα κάστρα θέλουν Ταγμένους για να κρατηθούν και όχι πλήθος όπως τα μαγαζιά που κυνηγάνε τις πελατείες των ανταγωνιστών. Δυστυχώς τα κάστρα κτίζονται στις κορφές, κι όχι στα βολικά και στα προσβάσιμα σε όλους. Θέλουν κόπο και δουλειά. Το έχουν αυτό το "πρόβλημα". Αναγκαστικά κάποιος πρέπει να τα κτίσει, αλλά εμάς μας αρέσουν τα δύσκολα. Όταν όμως κτιστούν, είναι απόρθητα κι εκεί τρέχουν όλοι να σωθούν. Τα γερά θεμέλια θα μείνουν για χίλια χρόνια. Η φρουρά είναι απόλυτη, δεν είναι πολιτικοί. Δεν είναι συνεταίροι. Είναι στρατιώτες. Πιστοί σε μία Ιδέα. Δημιουργοί και υπερασπιστές του πολιτισμού. Η πελατεία είναι ανεμομαζώματα και διαβολοσκορπίσματα. Εκπτώσεις και προσφορές. Το κάστρο είναι κάστρο. Και γιατί πρώτα πρέπει να θεμελιωθεί μια καστροπολιτεία και μετά να σαλπίσει η σάλπιγγα; Εδώ βρίσκεται ένα θεμελιώδες ζήτημα: Η περιφέρεια, μπορεί να είναι ιδεολογικά ανομοιογενής, όταν όμως είναι ο πυρήνας, τότε δεν μπορεί να προχωρήσει τίποτε σε δεύτερη φάση.

Να είσαι εξερευνητής

Η τέταρτη πολιτική θεωρία

Το πολύκροτο βιβλίο του Ρώσου γεωπολιτικού Αλεξάντρ Ντούγκιν κυκλοφόρησε επιτέλους και στα ελληνικά από τις εκδόσεις "Έσοπτρον".

Στο βιβλίο του αυτό ο ηγέτης του κινήματος της Ευρασίας, μιλά αφενός για την ανάγκη οριστικής ρήξης με τις παλαιές ιδεολογίες, τη Φιλελεύθερη Δημοκρατία, τον Μαρξισμό και τον Φασισμό και αφετέρου την ανάγκη των καιρών για μορφοποίηση μία νέας μεγάλης πολιτικής ιδέας η οποία όμως θα έχει ρίζες στο παρελθόν. 

Ο κόσμος βρίσκεται σήμερα στο χείλος μιας μετα-πολιτικής πραγματικότητας, όπου οι αξίες του Φιλελευθερισμού είναι τόσο βαθιά ενσωματωμένες, ώστε ο μέσος άνθρωπος δεν είναι πλέον σε θέση να το αντιληφθεί. Κατά συνέπεια, ο Φιλελευθερισμός απειλεί να μονοπωλήσει τον πολιτικό λόγο και να γεμίσει τον κόσμο με μια καθολική ομοιομορφία, καταστρέφοντας όλα εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν τους διάφορους πολιτισμούς και λαούς μοναδικούς.

Σύμφωνα με τον Alexander Dugin, για να ξεπεράσουμε το σημερινό τέλμα χρειαζόμαστε μια Τέταρτη Ιδεολογία η οποία, αν και θα χρησιμοποιήσει στοιχεία που θα αντλήσει από τα συντρίμμια των τριών πρώτων ιδεολογιών, η ίδια θα παραμείνει καινοτόμα και μοναδική.

Βιβλίο γραμμένο από έναν μελετητή που επηρεάζει ενεργά σήμερα την κατεύθυνση της ρωσικής γεωπολιτικής στρατηγικής, η Τέταρτη Πολιτική Θεωρία αποτελεί εισαγωγή σε μια ιδέα που μπορεί να διαμορφώσει την πορεία του παγκόσμιου πολιτικού μέλλοντος.

Κανείς δεν είναι περισσότερο σκλάβος από εκείνον που αφελώς νομίζει ότι είναι ελεύθερος...

"Αν δε θες να δεις έναν άνθρωπο να γίνεται δυστυχής από την πολιτική, μην του δείχνεις τις πλευρές ενός ζητήματος γιατί θα τον μπλέξεις. Δείξε του μόνο τη μία. Ή ακόμα καλύτερα, μην του δείξεις καμία. Πες πως έχεις μια κυβέρνηση αναποτελεσματική, υδροκέφαλη και φορομπηχτική. Ε, είναι προτιμότερο να εξακολουθείς να έχεις μια τέτοια κυβέρνηση παρά έναν λαό που ασχολείται διαρκώς μ' αυτήν (...) Ασε τον κόσμο να κερδίζει σε διαγωνισμούς που του ζητούν να θυμηθεί τους στίχους γνωστών τραγουδιών (...) Φόρτωσέ τους με ανώδυνα δεδομένα, τάισέ τους μ' ένα κάρο “γεγονότα”, που στο τέλος θα νιώσουν χορτασμένοι αλλά και “φωστήρες” με τόση πληροφορία. Θα νιώσουν τότε ότι σκέφτονται, θα πάρουν μια αίσθηση της κίνησης χωρίς να έχουν κινηθεί ούτε ρούπι (....) Δεν πρέπει να τους αφήσεις να ασχολούνται με περίεργα πράγματα, όπως η φιλοσοφία ή ή κοινωνιολογία. Ο δρόμος αυτός οδηγεί στη μελαγχολία".

Ρέι Μπράντμπερι ("Φαρενάιτ 451")

"Οι "μεγάλοι" άνθρωποι μιλούν για ιδέες, οι μεσαίοι μιλούν για πράγματα και οι μικροί μιλούν για τους άλλους."

"Κανείς δεν είναι περισσότερο σκλάβος από εκείνον που αφελώς νομίζει ότι είναι ελεύθερος."

Πλάτων

Ρυθμίστε τον μεταβολισμό σας. Μείνετε αδύνατοι.

Η διατροφή με πολύ λίγες θερμίδες, ευθύνεται σημαντικά για τη μείωσή του. Καθοριστική επιρροή ασκεί η μυϊκή μάζα, η μείωση της οποίας με την πάροδο της ηλικίας είναι και η βασική αιτία για την οποία ελαττώνεται ο μεταβολικός ρυθμός καθώς μεγαλώνουμε.

«Φταίει ο μεταβολισμός μου»: Η έκφραση αυτή ακούγεται συχνά από κάποιους που προσπαθούν να χάσουν λίγα ή πολλά περιττά κιλά, για να αιτιολογήσουν είτε το ότι πάχυναν είτε το ότι δυσκολεύονται να αδυνατίσουν.

Τι είναι όμως ο μεταβολισμός και πόσο επηρεάζει το σωματικό μας βάρος; Γεννιόμαστε με αυτόν ή αλλάζει με την ηλικία; Και γιατί οι άνδρες έχουν καλύτερο μεταβολισμό απ' ό,τι οι γυναίκες; Ο διαιτολόγος-διατροφολόγος Γιάννης Χρύσου, γενικός γραμματέας του Ελληνικού Ινστιτούτου Διατροφής, έχει τις απαντήσεις. 

Ελβετός ροβινσώνας

Ο Xavier Rosset, λάτρης της περιπέτειας και του βουνού, επιβίωσε ολομόναχος για 300 ημέρες σε ένα ερημικό νησί του ειρηνικού, μόνο με ένα μαχαίρι, μία ματσέτα και μία μικρή κάμερα για να καταγράψει την διαβίωσή του. Ψάρια, καρύδες και ρίζες ήταν η αρχική του διατροφή. Νίκησε φέρνοντας το μήνυμα ότι η Περιπέτεια είναι τρόπος ζωής που μπορεί να αλλάξει τον άνθρωπο και τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο. Τα video που ακολουθούν είναι πολύ ωραία...

200 χρόνια από τη γέννηση του Βάγκνερ

Τα έργα του ανήκουν στα σημαντικότερα του είδους. Η προσωπικότητα όμως του συνθέτη Ρίχαρντ Βάγκνερ, εξακολουθεί ακόμα και σήμερα, 200 χρόνια μετά τη γέννηση του στις 22 Μαΐου του 1813 στη Λειψία, να προκαλεί ερωτήματα.

Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ ήταν ένας από τους λίγους συνθέτες στην ιστορία της μουσικής με τόσο ισχυρή επιρροή στους συγχρόνους και ιδίως τους μεταγενέστερους μουσουργούς. Η υστερορομαντική μουσική του δεν αφήνει αδιάφορο τον ακροατή, είτε είναι, αυτό που συνηθίσαμε να ονομάζουμε, γνώστης, είτε όχι. Η μουσική προκαλεί. Ανεξάρτητα από το αν ο ακροατής έχει το αίσθημα της αποδοχής ή της απόρριψης.

Στην περίπτωση του Βάγκνερ μπορούμε να μιλάμε χωρίς να καταφεύγουμε στα τετριμμένα, για μουσικό κόσμο. Ας μην ξεχνάμε ότι θεωρείται ο εμπνευστής του Gesamtkunstwerk, του συνολικού έργου τέχνης, στο οποίο συνδυάζονται με αρμονικό τρόπο, η ποίηση, η μουσική και η πλοκή.  «Μουσικά δράματα», όπως τα ονόμαζε, και για τα οποία ανέπτυξε μία ολοκληρωμένη φιλοσοφική και αισθητική θεωρία, μέσα από το συγγραφικό του έργο. Μείζον έργο του, η τετραλογία Το δαχτυλίδι των Νιμπελούγκεν, βασισμένη σε μεσαιωνικούς σκανδιναβικούς θρύλους.

Στόχος του Γερμανού συνθέτη ήταν να περιγράψει την ουσία της ανθρώπινης φύσης. Σε συνέντευξή της στην DW η δισέγγονη του Βάγκνερ και σκηνοθέτις Κατερίνα Βάγκνερ επισημαίνει ότι «στα έργα του συναντούμε τα θεμελιώδη στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξης και βασικά συναισθήματα όπως τη ζήλια, τον έρωτα και το μίσος. Πρόκειται για στοιχεία πάντα επίκαιρα».

Θάρρος και Διαύγεια

γιατί μερικές φορές το να πεθαίνει κανείς, είναι ένας άλλος τρόπος να υπάρχει.