Τρόπος ζωής

Άρθουρ Μάχεν

150 χρόνια από την γέννηση μίας εξέχουσας μορφής της φανταστικής λογοτεχνίας.

Ο Άρθουρ Μάχεν (1863-1947) θεωρείται ένας από τους μεγάλους συγγραφείς του Φανταστικού κυρίως για το απόκοσμο μεταφυσικό στοιχείο τρόμου που αναδεικνύει μέσα από τις ιστορίες του. Χαρακτηρίστηκε από τον Στίβεν Κίνγκ ως "ίσως ο καλύτερος δημιουργός τρόμου στην Αγγλική λογοτεχνία". Η ζωή του ήταν εκκεντρική, αφιερωμένη στη λογοτεχνία, στη μελέτη, στον μυστικισμό, στην αναζήτηση της αρχαίας Σοφίας, στις αρχαιολογικές περιηγήσεις, στη φυσιολατρία... Σχεδόν όλη του τη ζωή την πέρασε βυθισμένος στην απόλυτη φτώχεια και στην βιοπάλη, αλλάζοντας συνέχεια δουλειές, αλλά ο πλούσιος πνευματικός του κόσμος δεν μπορούσε να κατασιγάσει. Ήταν δημιουργός ιδιαίτερα παράξενων έργων, όπως: Ο μέγας θεός Παν, Ο λόφος των ονείρων, Ο Λευκός λαός, Ο κόσμος των σκιών, Η νουβέλα της μαύρης σφραγίδας, Η νουβέλα της λευκής σκόνης, Η Μυστική Δόξα, Η μεγάλη επιστροφή, Ο τρόμος, Η λαμπερή Πυραμίδα, Οι τοξότες, Το σπίτι των ψυχών, Το Απόκρυφο Φως και πολλών άλλων, καθώς και ενός πλήθους άρθρων, δοκιμίων και μυστικιστικών μελετών.

Ενεργειακή αυτονομία. Η πολυμήχανη Ελλάδα της προόδου!

Μιχάλης Καλογεράκης: Ο "Κύρος Γρανάζης" της Κρήτης, δίνει εκπληκτικές λύσεις ενεργειακής αυτονομίας. Στο επάγγελμά του είναι ηλεκτρολόγος - ηλεκτρονικός, αλλά όπως θα δει κανείς είναι και χημικός και μηχανολόγος και αγρότης... και όλα αυτά του βγαίνουν τόσο αυθόρμητα γιατί κατέχει το κλειδί της φιλοσοφίας της φύσης όπως έλεγε και ο Τέσλα. Αυτός ο σπουδαίος εφευρέτης, έχει καταφέρει επί χρόνια να έχει πλήρη ενεργειακή αυτονομία στο σπίτι του: «Όταν έχεις ήλιο, νερό, αέρα, έχεις τα πάντα. Η χώρα μας έχει απλόχερα από τον Θεό όλα αυτά τα πλεονεκτήματα και θα πρέπει οι πολιτικοί μας σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, που βρίσκεται η χώρα μας, να δώσουν κίνητρα και κατευθύνσεις για την πράσινη ενέργεια ώστε να πάμε μπροστά», σημειώνει και προειδοποιεί ότι «πολύ σύντομα θα έρθει η ώρα που το νερό θα αντικαταστήσει τα κλασικά υγρά και ορυκτά καύσιμα που καταστρέφουν τον πλανήτη». Μιλάει στον δημοσιογράφο Ιωσήφ Παπαδόπουλο για όσα έχει επιτύχει στους τομείς της αιολικής και ηλιακής ενέργειας και στις εναλλακτικές μορφές καυσίμου που παράγει, χρησιμοποιώντας σάπια φρούτα, σακχαροκάλαμο και νερό με την μορφή υδρογόνου.

Ηλιακό ρολόι 3.300 ετών

Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Βασιλείας ανακάλυψαν στην Αίγυπτο ένα από τα αρχαιότερα ηλιακά ρολόγια, ηλικίας 3.300 ετών.

Η ανακάλυψη αποτελείται από έναν ασβεστολιθικό δίσκο, σε μέγεθος πιάτου, πάνω στον οποίο έχει χαραχθεί ένα ημικύκλιο μαύρου χρώματος, που διαιρείται σε 12 ίσα τμήματα.

Το ρολόι βρέθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών, στην Κοιλάδα των Βασιλέων, κοντά σε πέτρινη κατοικία, στην οποία ζούσαν οι εργάτες, που απασχολούνταν στην κατασκευή των βασιλικών τάφων. Πιθανώς το ρολόι να χρησιμοποιείτο για τον υπολογισμό του χρόνου εργασίας.

Στη ζούγκλα της πόλης

Φωτιά και επιβίωση

Σε κάθε εξόρμησή μας στη φύση, πρέπει πάντα μαζί μας να έχουμε έναν αναπτήρα. Όχι ηλεκτρικού σπινθήρα, γιατί στα μεγάλα υψόμετρα δεν δουλεύει. Όχι τύπου zippo γιατί αν βουτηχτεί σε νερό δεν θα ανάβει. Εάν έχουμε σπίρτα πρέπει να είναι ή αδιάβροχα ή σε αδιάβροχη συσκευασία. Είναι καλό να έχουμε μερικές ταμπλέτες στερεού καυσίμου κλεισμένες καλά σε ένα πλαστικό σακουλάκι. Πωλούνται σε κυνηγετικά και ορειβατικά είδη. Εάν δεν έχουμε τίποτα απ' όλα αυτά, μπορούμε και πάλι να ανάψουμε φωτιά με διάφορες τεχνικές. Ακόμη και με νερό. Θέλει εφευρετικότητα και φαντασία, τύπου... Μακγκάιβερ! Ρολόι ή γυαλιά θα είναι χρήσιμα σαν φακοί συγκέντρωσης του φωτός. Αν δεν έχετε, ψαχτείτε για οτιδήποτε πλαστικό ή γυαλί. Αν υπάρχει οποιοδήποτε διαφανές δοχείο ή νάιλον, το γεμίζετε με υγρό και έχετε έναν φακό. Αν έχει ήλιο φωτιά μπορούμε να ανάψουμε. Αν δεν έχουμε ήλιο, στην έσχατη περίπτωση καταφεύγουμε στην τριβή ξύλων. Αν προσπαθήσετε να μιμηθείτε τους ιθαγενείς, θα κουραστείτε και φωτιά θα αργείσετε δείτε να ανάβει. Υπάρχει ειδική τεχνική και πρέπει να έχετε εξασκηθεί μια - δυο φορές. Υπάρχουν πάρα πολλά κόλπα για να ανάψει κανείς φωτιά. Σε κάθε περίπτωση, μαζέψτε αρκετό ψιλό ξερό χόρτο για ίσκα και ξερά φύλλα. Αν βρέχει και είναι όλα μούσκεμα, ξεφλουδίστε ένα δέντρο και από μέσα αφαιρέστε ξερές φλούδες και ίνες ή σκάψτε το εσωτερικό ξύλων ή ψάξτε για στεγνά σημεία. Φροντίστε η φωτιά να είναι δίπλα σε βράχο ή κορμό για να έχετε μια πλευρά καλυμμένη από τον αέρα και αντανάκλαση της θερμότητας. Μαζέψτε πολλά λεπτά ξύλα και κάντε μία πυραμίδα φροντίζοντας όμως να παίρνει αέρα. Και προσοχή στον αέρα να μην κάψουμε και όλο το δάσος...

Ιδεαλισμός και ηρωική στάση

Ζούμε σε έναν κόσμο που κυριαρχούν ο κατώτερος υλιστικός και υπολογιστής άνθρωπος και όπου οι ατομικιστικές στάσεις ζωής καλλιεργούνται από τα μέσα διαμόρφωσης που διαθέτει το σύστημα. Η κυριαρχία των μετρίων προσπαθεί να εξισώσει όλους τους ανθρώπους στο επίπεδο της μετριότητας. Αυτό το σύστημα προσπαθεί να διαπλάθει ανθρώπους που ασχολούνται μόνο σε χαμηλό επίπεδο με την ζωή τους. Επιβίωση, καριέρα και μία "κανονική" ζωή. Κανονική ζωή σε αυτό το πλαίσιο είναι η φρονιμάδα και ο συμβιβασμός με το επιβεβλημένο καταναλωτικό πρότυπο ζωής. Φαντάζουν "ανώριμοι" σήμερα οι άνθρωποι - ιδεαλιστές. Ο ηρωισμός φαίνεται σαν κάτι γραφικό που ταίριαζε σε άλλες εποχές και όχι στον σύγχρονο άνθρωπο της λογικής. Όπως και άλλες έννοιες έχουν χτυπηθεί ψυχολογικά και δεν θεωρούνται επίκαιρες: Η δικαιοσύνη, η ομορφιά, η αρετή, η θυσία. Ο σημερινός κόσμος απαιτεί ανθρώπους δουλοπρεπείς, χωρίς φαντασία, μαχητικότητα, όνειρα... Μέσα σε αυτόν τον κόσμο εμείς οφείλουμε να καλλιεργήσουμε το ηρωικό πνεύμα που είναι και ο πυρήνας της ιστορικής προόδου. Η κινητήρια δύναμη της ιστορίας και των πολιτισμών. Αυτή η στάση ζωής για εμάς δεν είναι παρωχημένη και γραφική, αλλά πρέπει να εκφράζεται στην καθημερινότητά μας, ανυψώνοντας τον άνθρωπο πάνω από την ύλη. Η αίσθηση της εκπλήρωσης του ιστορικού πεπρωμένου μπορεί να μας τροφοδοτεί με ζωτικότητα για όλες μας τις πράξεις. Ήρωας μπορεί να είναι ο καθένας και η καθεμία από εμάς, υπηρετώντας μία ιδέα και συνειδητοποιώντας την διαφορά μας από την μάζα των εφήμερων ανθρώπων. Όι ήρωες της ιστορίας δεν ήταν άνθρωποι παντοδύναμοι, ακούραστοι και ανίκητοι... Ήταν πάνω απ' όλα άνθρωποι με πίστη και θέληση.

Γενιά του Δάσους

Kevin Russ

Ο Κωνσταντίνος Καραβίδας και ο σχεδιασμός της Κοινοτικής Δημοκρατίας.

Κωνσταντίνος Καραβίδας

O Κωνσταντίνος Καραβίδας, σε μία εποχή όπου η Ελλάδα βίωνε βαθιά πολιτική και οικονομική κρίση, ήταν από τα λίγα άτομα που είχαν εντοπίσει με οξυδέρκεια τα αίτια των προβλημάτων οργάνωσης και προκοπής του σύγχρονου ελληνισμού. Θεωρούσε ότι το ελληνικό κράτος είχε στηθεί εξ' αρχής ως κακέκτυπο των ξένων ευρωπαϊκών κοινοβουλευτισμών, και δεν ταίριαζε αυτή η οργάνωση με την ψυχή και την νοοτροπία των Ελλήνων. Ο Καραβίδας δεν είχε προτείνει την ιδανική πλατωνική πολιτεία, είχε όμως μελετήσει και κατανοήσει βαθιά τον γνήσιο λαϊκό κοινοτισμό των Ελλήνων  το κύτταρο κατ' αυτόν της συλλογικής μας ζωής και είχε προτείνει μια συμβατή για την εποχή, ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση για την οργάνωση εκείνη του κράτους των Ελλήνων.  Ο Ελληνικός Κοινοτισμός του Καραβίδα έχει στοιχεία φυσικά από τους νόμους του Πλήθωνος και αν από νωρίς εφαρμόζονταν, σήμερα σίγουρα θα μας είχε προσφέρει δυνατότητες εκπληκτικής προόδου και πολιτισμού.

Το πόσο μπροστά από την εποχή του σκεφτόταν ο Καραβίδας φαίνεται από το γεγονός ότι οι ιδέες του επαν-ανακαλύπτονται σήμερα από τα διάφορα αμερικανικά και ευρωπαϊκά think tank ως οι πλέον σύγχρονες εναλλακτικές σε ένα σύστημα που καταρρέει ιδεολογικά. Ο Καραβίδας τα είχε διατυπώσει όλα από τότε. Την κοινοτική πολιτική οργάνωση, την ανασυγκρότηση της υπαίθρου, την περμακουλτούρα, την αειφόρα ανάπτυξη, την αγροτική αυτάρκεια, το πρόβλημα του δανεισμού και της κομματοκρατίας, την ενεργειακή αυτάρκεια, την κοινωνικοποίηση της παραγωγής, τον πλούτο που βασίζεται στην εργασία, την αλληλέγγυα οικονομία, τοπικοποίηση και Ταυτότητα... ΟΛΑ. Είχε δώσει μία ολοκληρωμένη πρόταση οικονομικο-κοινωνικής οργάνωσης με αφορμή μία περίοδο παγκόσμιας κρίσης που έχει ίδια χαρακτηριστικά με την σημερινή (με διαφορετικό τρόπο εκδήλωσης). Αν και ο συγγραφέας αυτού του άρθρου φαίνεται να θεωρεί τότε, το 1992, λίγο ουτοπικές τις ιδέες του Καραβίδα, παρ' όλ' αυτά σήμερα, εμείς μπορούμε να καταλάβουμε πόσο σωστά και πραγματοποιήσιμα ήταν όλα όσα είχε προτείνει αυτός. Επίσης ο Καραβίδας είχε ένα όραμα για μια Κοινοτιστική Ευρώπη, το οποίο είναι εντελώς αντίθετο από την σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση (ο συγγραφέας του άρθρου είχε σχηματίσει εσφαλμένη εντύπωση για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, αλλά αυτό δεν είναι σημαντικό). Οι ιδέες του Ελληνικού Κοινοτισμού περιέχουν πολιτικό και πολιτισμικό όραμα για όλη την Δύση σήμερα.

Ας κρατήσουμε ένα σημείο σε αυτό το άρθρο, ως πλοηγό για τον Καραβίδα, που και για τις ιδέες της Λυκώρειας είναι θεμελιώδες:

«Μέσα από την παιδαγωγικού χαρακτήρα προσπάθειά του προβάλλει η επιδίωξή του για την δημιουργία και καλλιέργεια στα πλαίσια πάντοτε της κοινότητας, ενός πνεύματος συνεργασίας - αλληλεγγύης, συνεκτικού της ενότητάς της που θα πήγαζε από την ατομική αυτογνωσία και θα κατέτεινε στην συλλογική ταυτότητα των μελών της.»

Ο Κωνσταντίνος Δ. Καραβίδας και ο σχεδιασμός της Κοινοτικής Δημοκρατίας.

Ένα πείραμα συγκερασμού συγκεντρωτικού και αποκεντρωτικού συστήματος διακυβερνήσεως.

του Νικολάου Ι. Πανταζόπουλου

ε.τ. Καθηγητού του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Αντιπροέδρου της Εταιρείας Κοινοτικών Μελετών Κωνσταντίνος Καραβίδας

(Περιοδικό «Νέα Κοινονιολογία», τεύχος 16, Φθινόπωρο 1992, εκδόσεις Παπαζήση.)

Αυτάρκεια: Το πιο μεγάλο όπλο μας για οποιαδηποτε κρίση