Το καθήκον.

Φανταστήκαμε ένα σχολείο χωρίς τοίχους

Ένα ολιστικό σχολείο στο οποίο ο μαθητής μετέχει βιωματικά και όχι παθητικά.

Ένα σχολείο στο οποίο η αληθινή εμπειρία οδηγεί στην κατάκτηση των εννοιών της Αρετής. Όπου τα βιώματα είναι αυτά που διαπλάθουν μία ψυχοσύνθεση ολοκληρωμένη και όχι ένα σχολείο που προσφέρει συσώρευση στείρων γνώσεων.

Ένα σχολείο που προάγει την εσωτερική αυτοτελειοποίηση, το ομαδικό πνεύμα και όχι την ατομικότητα, το θάρρος και όχι τον φόβο της αποτυχίας.

Ένα σχολείο που προάγει την δημιουργικότητα και την φαντασία, αντιθέτως από τα σχολεία που την φυλακίζουν στο αυτοματοποιημένο τους σύστημα και στα τσιμεντένια άχρωμα κτήρια.

Ένα σχολείο που διδάσκει τον μαθητή πώς να σκέπτεται και όχι τι να σκέπτεται. Ο δρόμος της σοφίας είναι η έρευνα, ο πειραματισμός, το βίωμα, ο διαλογισμός, η ανάλυση και όχι η ικανότητα αποστήθισης. Ο μαθητής πρέπει να μάθει να σκέπτεται.

Ένα σχολείο που απελευθερώνει την αληθινή φύση των δύο φύλων.

Που εναρμονίζει την προσωπικότητα με την ψυχή σε έναν αυτοεπιβεβαιωμένο άνθρωπο χωρίς ανασφάλειες.

Ένα σχολείο στο οποίο η Τάξη και η Ελευθερία ταυτίζονται. Γιατί Τάξη χωρίς Ελευθερία, είναι Τυραννία και Ελευθερία χωρίς Τάξη είναι Αναρχία.

Το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα είναι μία παταγώδης αποτυχία της οποίας τα αποτελέσματα βιώνουμε στην κοινωνία σήμερα. Το δικό μας σχολείο, σημαίνει διάπλαση ελεύθερων ανθρώπων με αφυπνισμένη συνείδηση και όχι αυτοματοποιημένων σκλάβων.

Νίκος Καζαντζάκης, Ασκητική: Salvatores Dei

Πρόλογος

Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.

Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή· ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός· κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος.

Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή· κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι' αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.

Στα πρόσκαιρα ζωντανά σώματα τα δυο τούτα ρέματα παλεύουν:
α) ο ανήφορος, προς τη σύνθεση, προς τη ζωή, προς την αθανασία·
β) ο κατήφορος, προς την αποσύνθεση, προς την ύλη, προς το θάνατο.

Και τα δυο ρέματα πηγάζουν από τα έγκατα της αρχέγονης ουσίας. Στην αρχή η ζωή ξαφνιάζει· σαν παράνομη φαίνεται, σαν παρά φύση, σαν εφήμερη αντίδραση στις σκοτεινές αιώνιες πηγές· μα βαθύτερα νιώθουμε: η Ζωή είναι κι αυτή άναρχη, ακατάλυτη φόρα του Σύμπαντου.

Αλλιώς, πούθε η περανθρώπινη δύναμη που μας σφεντονίζει από το αγέννητο στο γεννητό και μας γκαρδιώνει· φυτά, ζώα, ανθρώπους· στον αγώνα; Και τα δυο αντίδρομα ρέματα είναι άγια.

Χρέος μας λοιπόν να συλλάβουμε τ' όραμα που χωράει κι εναρμονίζει τις δυο τεράστιες τούτες άναρχες, ακατάλυτες Ορμές· και με τ' όραμα τούτο να ρυθμίσουμε το στοχασμό μας και την πράξη.

Λύκος... σύμβολο ελευθερίας.

Φτιάχνουμε έναν ηλιακό φούρνο

Υλικά Εργαλεία

1. Χαρτόκουτες καταλλήλων διαστάσεων
2. Πηχάκια διατομής 3 Χ 3 εκ.
3. Υαλοπίνακας πάχους 3 ή 5 χιλιοστά στις κατάλληλες διαστάσεις
4. Αλουμινόχαρτο – αυτοκόλλητη ταινία αλουμινίου
5. Κομμάτι από σαμπρέλα
6. Λαμαρινάκια
7. Βιδάκια – καρφάκια
8. Ξυλόκολλα και νερό
9. Χαρτόνι κυματοειδές για τα ποδαράκια
10. Εφημερίδες για τις μονώσεις
11. Ψαλίδι – λεπίδα
12. Κοινή ταινία κολλητική – χαρτοταινία – ταινία αεροστόπ
13. Πινέλο

O διαλογισμός βελτιώνει τον έλεγχο των συναισθημάτων

O διαλογισμός δείχνει να
ρυθμίζει τη δραστηριότητα της
δεξιάς αμυγδαλής του
εγκεφάλου που εμφανίζεται εδώ
με κίτρινο
(Πηγή: G.Desbordes,
Mass. General Hospital)

Απεικονιστικές εξετάσεις στους εγκεφάλους εθελοντών δείχνουν για πρώτη φορά ότι ο διαλογισμός μπορεί να έχει μετρήσιμες επιδράσεις στην καθημερινή ζωή. Οι επιδράσεις αυτές αφορούν τον έλεγχο των συναισθημάτων, ωστόσο διαφοροποιούνται ανάλογα με την τεχνική διαλογισμού.

Όπως επισημαίνουν οι Αμερικανοί ερευνητές, αρκετές προηγούμενες μελέτες συνηγορούν στην υπόθεση ότι ο διαλογισμός βοηθά τον έλεγχο των συναισθημάτων επειδή καταστέλλει τη λειτουργία της αμυγδαλής -μιας περιοχής του εγκεφάλου που ειδικεύεται στην επεξεργασία αρνητικών συναισθημάτων όπως ο φόβος και ο θυμός.

Μέχρι σήμερα, όμως, οι μεταβολές αυτές είχαν παρατηρηθεί μόνο την ώρα που οι εθελοντές διαλογίζονταν ενεργά. Τώρα, ένα νέο πείραμα στο διάσημο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης και άλλα ιδρύματα υποδεικνύει ότι τα οφέλη του διαλογισμού μπορεί να επεκτείνονται στην καθημερινή ζωή.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στην επιθεώρηση Frontiers on Human Neuroscience.

Συνάντηση γνωριμίας στη Νάουσα

Να είσαι σαν φάρος.

Που στέκεται μεγαλόπρεπος στην άκρη της γης.
Που παραμένει ακλόνητος στη θέση του, ακόμα και στις θύελλες.
Που στέκεται ψηλά και δείχνει το δρόμο στους χαμένους.
Που στη μοναξιά του δίνει ελπίδα στους κουρασμένους.
Που δεν τον φτάνουν τα λυσσασμένα κύματα.
Να είμαστε φάροι στις καταιγίδες. Το φως στη νύκτα του κόσμου.
Να είμαστε το παράδειγμα.

Η κοινωνία της αγοράς

Η κοινωνία όπου όλες οι δράσεις και συμπεριφορές, διέπονται από το εμπορικό πνεύμα, όπου "τα πάντα" έχουν ένα κόστος, αλλά τίποτα δεν έχει "αξία", όπου ακόμα και ότι δεν είναι οικονομικής ή εμπορικής φύσης -δεσμοί ή κοινωνικές σχέσεις- θεωρείται εμπορικό υποκείμενο. Η κοινωνία της αγοράς -όρος προτιμότερος του όρου "καπιταλιστική κοινωνία"- κυριαρχεί στον δυτικό πολιτισμό, υπερβαίνοντας πολιτικά καθεστώτα, και παρά το ότι έχει τις ρίζες της στα δόγματα του φιλελευθερισμού, λειτουργεί καλά και με την διαχείριση του κράτους πρόνοιας και μπορεί να μην συνδέεται αναγκαστικά με την οικονομία της αγοράς ή τον οικονομικό μερκαντιλισμό. Κυριαρχούμενη από το πνεύμα του υπολογισμού, χαρακτηριστικό της αστικής κοινωνίας, μείωσε την ποικιλομορφία των κοινωνικών λειτουργιών και την πολλαπλότητα των κοινωνικών σχέσεων σε ένα εμποροκρατικό οικονομικό μοντέλο, ως αν η κοινωνία να ήταν μία αγορά και το κοινό καλό ένα άθροισμα συναλλαγών μεταξύ των τάσεων ατόμων και κοινωνικών ομάδων. Άλλα χαρακτηριστικά της είναι ο υλισμός και η απο-ιεροποίηση. Σε αντίθεση με την Παραδοσιακή πόλη που είχε ως κέντρο της την Ακρόπολη, δηλαδή το Ιερό, η "πόλη" της εμποροκρατίας έχει αναδείξει ως "καρδιά" της το εμπορικό κέντρο, χαρακτηριστικό του πνεύματος που διέπει την κοινωνία της "Δύσης". Ειδικά από την καθοριστική περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης και έως σήμερα ο "νόμος της προσφοράς και της ζήτησης" έχει επιβληθεί ως "θέσφατο". Διαμορφώθηκε δε, ένας ανθρώπινος τύπος "goyim" όπου η έννοια "έχω" υποκαθιστά την έννοια "είμαι". Η κοινωνία της αγοράς έρχεται σε αντίθεση με μία δίκαιη κοινωνία όπου κυριαρχείται από έναν ανώτερο συνεκτικό ηθικό νόμο.

Η φιλοσοφία της ανέγερσης

"Ο Μεγάλος Ιερός Πόλεμος. Η εσωτερική μάχη εναντίον του εχθρού που βρίσκεται μέσα σε κάθε έναν μας. Αυτός είναι ο βαθύς αγώνας πέρα από το υλιστικό πεδίο, που κάθε άνθρωπος οφείλει να αναλάβει ενάντια στην απληστία, την μανία, τον φόβο, την δειλία και τα πάθη. Έτσι η ζωή μεταβάλλεται σε έναν αιώνιο πόλεμο μεταξύ των πνευματικών δυνάμεων και των εχθρών τους."

-A handbook of Traditional living-