Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012

Οδηγός Επιβίωσης SAS

Λίγα βασικά είδη μπoρoύν να σας βοηθήσουν σημαντικά στην προσπάθειά σας για επιβίωση. Συγκεντρώστε όλα τα αντικείμενα που βλέπετε στην εικόνα.. Όλα μπορεί να τοποθετηθούν σ' ένα μικρό μεταλλικό κουτί, π.χ. ένα μεταλλικό κουτί καπνού που δε σας ενοχλεί καθόλου όταν το καταχωνιάσετε στην τσέπη ενός μπουφάν. Να σας γίνει συνήθεια και πάντοτε να το κουβαλάτε μαζί σας. Μη διαλέξετε κάτι μεγαλύτερο, διότι είναι πολύ πιθανό ν' αποδειχτεί τελείως ακατάλληλο για μεταφορά και να ξεχαστεί σε περιπτώσεις που είναι απαραίτητο. Πολλοί άνθρωποι που στρίβουν τσιγάρα έχουν τέτοια κουτιά. Όμως το κουτί για το οποίο μιλάμε είναι πολύ πιο χρήσιμο γιατί μπορεί να σας βοηθήσει να σώσετε τη ζωή σας. Αντίθετα ο καπνιστής μικραίνει τη δική του ζωή.

Η πείρα έχει αποδείξει ότι καθένα από τ' αντικείμενα αυτά είναι πολύ χρήσιμο, όμως ορισμένα είναι περισσότερο χρήσιμα για συγκεκριμένες περιπτώσεις. Για παράδειγμα τ' αγκίστρια ψαρέματος, ενώ είναι πολύτιμα για τη ζούγκλα, δεν έχουν καμία αξία στην έρημο.

Γυαλίστε το εσωτερικό μέρος του καπακιού του μεταλλικού κουτιού για να φτιάξετε μια επιφάνεια που να μοιάζει με καθρέφτη και ν' αντανακλά τις ακτίνες του ήλιου. Στη συνέχεια σφραγίστε το κουτί, ώστε να γίνει αδιάβροχο, μ' ένα κομμάτι αυτοκόλλητης ταινίας, ώστε να μπορείτε να την αφαιρέσετε ή να την αντικαταστήσετε. Βέβαια μην ξεχνάτε ποτέ το περιεχόμενό του. Σε τακτικά χρονικά διαστήματα πρέπει να ελέγχετε κυρίως εκεί να που έχουν περιορισμένη διάρκεια ζωής, όπως τα σπίρτα και τα φάρμακα. Σημειώστε πάνω στα κουτιά που περιέχουν φάρμακα τη χρήση, τη δοσολογία και την ημερομηνία λήξης τους, οπότε και θα πρέπει ν' αντικατασταθούν . Γεμίστε τον εφεδρικό χώρο του κουτιού σας με φαρμακευτικό βαμβάκι που θα εμποδίσει τη μετακίνηση των αντικειμένων που περιέχονται, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και γι ' άναμμα φωτιάς.

Σάββατο 2 Ιουνίου 2012

Στο πεδίο της μάχης

Μάχες γνώρισαν όλοι οι πολιτισμοί, κάθε εποχής και σε κάθε γωνιά της γης. Η μάχη είναι η πιο αιματηρή έκφραση των σχέσεων ανάμεσα σε ανθρώπινες ομάδες. Μέσα στους αιώνες όμως δεν ανέπτυξαν όλοι οι λαοί την ίδια αντίληψη για το τι είναι μάχη. Μέχρι το 1700 ορισμένες αφρικάνικες φυλές μάχονταν από απόσταση. Νικούσε ο στρατός που πρώτος κατόρθωνε να φοβίσει τον εχθρό και να τον κάνει να υποχωρήσει. Πολλές ανατολικές κοινωνίες θεωρούσαν παράξενη την ιδέα της αντιπαράθεσης σε ένα πεδίο μάχης και προτιμούσαν τεχνικές ανάλογες με το γνωστό σε μας ανταρτοπόλεμο. Στο δυτικό κόσμο, οι αρχαίοι Έλληνες ήταν αυτοί που έκαναν πόλεμο όπως τον εννοούμε σήμερα. Μια άγρια αντιπαράθεση σε ανοιχτό χώρο, με αυστηρά καθορισμένη θέση και διάρκεια, όπου οι δύο αντίπαλοι στρατοί έχυναν το αίμα τους για τη νίκη.

Το χτύπημα των δοντιών

Ποιά είναι όμως η πραγματικότητα στα πεδία της μάχης; Ο κύριος σύντροφος των πολεμιστών όλων των εποχών είναι φυσικά ο φόβος. Ο ιστορικός Πολύβιος διηγείται ότι ο Αθηναίος στρατηγός Ιφικράτης (4ος αιώνας π.Χ.) παραπονιόταν επειδή πριν από κάθε μάχη δεν άκουγε τον ήχο που έκαναν τα όπλα των ανδρών του γιατί τα δόντια τους χτυπούσαν πιο δυνατά. Ίσως ο Πολύβιος να μην υπερέβαλε: πρόσφατες μελέτες της ψυχολογίας που έγιναν σε παλιούς πολεμιστές αποδεικνύουν ότι πριν από τη μάχη το 90% των εμπλεκομένων νοιώθουν συναισθήματα που ξεκινούν από ένα αίσθημα αδιαθεσίας και φτάνουν στην ακράτεια των ούρων.

Τρίτη 29 Μαΐου 2012

Το μίσος για τον Λύκο.

Μια ιστορική αναδρομή.


Από τα πανάρχαια χρόνια, στις διάφορες πολυθεϊστικές Παραδόσεις των Εθνών, ο λύκος τέθηκε να συμβολίζει τα ανώτερα ιδανικά των ελευθέρων ανθρώπων, δηλαδή την Αξιοπρέπεια, την Αφοσίωση, την Επιμονή και την Γενναιότητα, αλλά κυρίως -λόγω του ότι βλέπει άριστα την νύκτα- την Φώτιση (εξ ου και η κοινή ρίζα λυκ- στην Ελληνική για το συγκεκριμένο ζώο και το φως, λ.χ. Λύκαιον, Λυκόφως, Λυκομίδης, Λυκούργος δηλ. Λυκόεργος, φωτοδότης). Υπό αυτές λοιπόν τις συμβολιστικές, ο λύκος θεωρείται ιερό ζώο των Ελλήνων Θεών Ηλίου ("Λυκάβας" στον Όμηρο και τον Ιουλιανό) και Απόλλωνος (υπό την επίκληση "Λύκιος") και Άρεως, αλλά και των Ρωμαίων Mars και Silvanus, καθώς και του ηλιακού Θεού Bellenus των Κελτών και του ηλιακού Θεού των Αιγυπτίων Ρα.

Παρασκευή 25 Μαΐου 2012

Eπανεμφανίστηκε αρκούδα στη Οίτη!

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες επανεμφανίστηκε αρκούδα στη Οίτη! Ορειβάτες έδωσαν στις αρμόδιες αρχές φωτογραφικό υλικό από σημάδια την Κυριακή 20/5, όπως η φωτογραφία που αναδημοσιεύουμε και υπήρξαν και κάποιες ζημιές σε μελίσσια. Άμεσα ενημερώθηκε η "Καλλιστώ" δείχνοντας ενδιαφέρον και με την σειρά τους ενημέρωσαν τον φορέα διαχείρισης Οίτης. Η περιστασιακή παρουσία της μπορεί να γίνει μόνιμη σε ένα τόσο πλούσιο βουνό (πανίδα και ειδικά χλωρίδα) όπως η Οίτη. Μπορεί να γίνει το σπίτι της αρκεί να μην την κυνηγήσουμε και να συμβιώσουμε. Δυστυχώς ο κίνδυνος να την κυνηγήσουν και να την εξοντώσουν τα δίποδα ζώα, είναι πολύ μεγάλος. Αν δεν φύγει -γιατί περί περιστασιακής παρουσίας πρόκειται- πριν βγει το καλοκαίρι θα είναι νεκρή! Αν είναι αρσενική, και δεν βρει ταίρι εδώ, θα φύγει. Άμεσα η Πολιτεία, οι αρμόδιες αρχές, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και όσοι εθελοντές μπορούν, πρέπει να κινητοποιηθούν για να εξασφαλιστεί η πλήρης προστασία και επιβίωση του ζώου! Κυρίως πρέπει να ενημερωθούν τα χωριά. Πρέπει επιτέλους και στην Ελλάδα να κατανοήσουμε ότι τέτοια ζώα δεν είναι κίνδυνος, αλλά πλούτος για τη φύση μας. Με ηλεκτροφόρα καλώδια για τα μελίσσια (ακίνδυνα για τον άνθρωπο) και καλά σκυλιά (ποιμενικοί) για τα κοπάδια το "πρόβλημα" λύνεται άμεσα και απλά σε όλη την Ευρώπη. Δυστυχώς στην Ελλάδα είμαστε ακόμη σε στάδιο καταστροφής και όχι διαχείρισης.

Η γραμμική και η κυκλική αντίληψη της ιστορίας


"Αναφέρω με δύο λόγια τις μεγάλες έννοιες-αντιλήψεις της ιστορίας οι οποίες δεν σταμάτησαν να παραλληλίζονται ή να αντιτίθενται. Η γραμμική και η κυκλική ιστορία.

Αναφορικά λοιπόν με την γραμμική ιστορία να πω ότι εμφανίζεται στον χρόνο και στον χώρο της Ευρώπης με τον ιουδαιοχριστιανισμό. Θέτει την ιστορική πορεία σαν μία γραμμή, πού συνδέει μία κατάσταση προ-ιστορική (αρχέγονος παράδει­σος, κήπος της , Εδέμ) με μια κατάσταση μετα-ιστορική, (έγκαθίδρυση της βασιλείας τού Θεού επί της γης).

Σύμφωνα με αυτήν λοιπόν, άλλοτε ο άνθρωπος ζούσε σε πλήρη αρμονία με τον Δημιουργό. Άλλα μία μέρα έκαμε ένα λάθος (το προπατορικό, κληρονομικό αμάρτημα). Διώχθηκε τότε από τον παράδεισο και εισήλθε στην ιστορία μέσα σ' αυτήν την «κοιλάδα των δακρύων»,. όπου είναι αναγκασμένος να κερδίζει το ψωμί του με ιόν Ιδρώτα του προσώπου του . Αλλά, χάρις στο χαρμόσυνο Άγγελμα πού είναι ή έλευση τού Μεσσία (τού 'Ιησού στο χριστιανικό σύστημα) στην γη, μπορεί πλέον να κάνει την «σωστή εκλογή» και να εξασφαλίσει την σωτηρία (ατομικά) για την αιωνιότητα. Στο τέλος των χρόνων, μετά τον τελικό Αρμαγεδδών, οι καλοί και οι κακοί θα διαχωριστούν οριστικά οι μεν οπό τούς δε. Η μετα-ιστορική κατάσταση θα επαναφέρει την προ-ιστορική κατάσταση και θα είναι το τέλος της ιστορίας: ή Ιστορία θα κλείσει, θα απορροφηθεί, σαν μια παρένθεση.

Δ. Λιαντίνης: "Το αληθινό πρόσωπο της αρχαίας Σπάρτης"

Πέμπτη 24 Μαΐου 2012

AN (Rudyard Kipling)

Αν μπορείς να κρατάς την ψυχραιμία σου,
όταν οι άλλοι χάνουν την δική τους
και ρίχνουν σε σένα την ευθύνη
και την αιτία της αδυναμίας τους·
Αν έχεις πίστη στον εαυτό σου,
όταν οι άλλοι αμφιβάλλουν για σένα
και δεν σε πειράζει αυτή η δυσπιστία τους·
Αν μπορείς καρτερικά να περιμένεις
χωρίς να σε κουράζει η αναμονή,
ή όταν διαδίδουν ψέματα για σένα
να μην ξεπέφτεις και συ στο ψέμα,
ή όταν φανερά σου δείχνουν μίσος
να μην αφήνεις το μίσος να σε καταλάβει·
κι όμως να μη φαίνεσαι πολύ αγαθός
μήτε πολύ στοχαστικός στα λόγια·
Αν να ονειρεύεσαι είσαι ικανός δίχως να
γίνεσαι σκλάβος των ονείρων·
Αν μπορείς να σκέφτεσαι,αλλά όχι
για χάρη της ίδιας σου της σκέψης·
Αν να δέχεσαι μπορείς θρίαμβο και όλεθρο,
το ίδιο και να αντιμετωπίζεις παρόμοια
και τα δύο.