Προμαχώνες

Ή θα κάνουμε τον κόσμο μας μια φυλακή καταδίκων, ή θα τον κάνουμε ένα Κάστρο ζωντανών. Είναι ζήτημα απόφασης η ελευθερία.

Για την πραγματική ελευθερία

 

"Κάποια μέρα ο άνθρωπος θα ξυπνήσει από τη λήθη και θα συνειδητοποιήσει ποιος στ' αλήθεια είναι και σε ποιον παρέδωσε τα ηνία της ύπαρξής του... σε ένα μυαλό απατηλό, παραπλανητικό, το οποίο τον καθιστά και τον κρατά σκλάβο. Ο άνθρωπος δεν έχει όρια, και όταν μια μέρα το συνειδητοποιήσει αυτό, θα είναι ελεύθερος σ' αυτόν εδώ τον κόσμο."

Τζορντάνο Μπρούνο

Καλλίδρομο

Ενάντια στον σύγχρονο κόσμο

"Η θέληση για αγιότητα και μεγαλοφυΐα ατονεί κι είναι η θέληση για δύναμη, για οργάνωση της ζωής κι ευημερία που θριαμβεύουν στον αστικό κόσμο. Οι μεγάλες ανατάσεις του πνεύματος ανήκουν σ’ άλλες εποχές. Το πνεύμα εκλείπει κι αυτός ο καιρός της απουσίας του είναι ο καιρός του θριάμβου του αστισμού και του αστού. Οι μορφές του ιππότη και του μοναχού, του φιλόσοφου και του ποιητή αντικαθίστανται από μιαν άλλη: την μορφή του οργανωτή και του μπίζνεσμαν, του αστού που διψά για παγκόσμια κυριαρχία. Το κέντρο βάρους της ζωής μετατίθεται∙ η οργανική και ιεραρχική σύσταση της ζωής τραντάζεται από τα θεμέλιά της∙ το κέντρο της ζωής μεταφέρεται στην περιφέρεια. Είναι η εποχή των μηχανών και του βιομηχανικού – καπιταλιστικού πολιτισμού της Ευρώπης και της Αμερικής. Ο πνευματικός πολιτισμός της παλιάς Ευρώπης, με την ιερή του συμβολική και την Παράδοση, αυτοκαταστρέφεται."

 

Νικόλας Μπερδιάγεφ: Για το πνεύμα του αστισμού 

("Η μοίρα της κουλτούρας", εκδ. Αστρολάβος / Ευθύνη)

Για να φθάσεις ψηλά, πρέπει να ξεκινήσεις από χαμηλά

Άδραξε τη μέρα!

"Πήγα στα δάση επειδή επιθυμούσα να ζήσω συνειδητά, να αντιμετωπίσω μονάχα τα ουσιώδη της ζωής και να δω αν μπορούσα να μάθω όσα είχαν να μου διδάξουν, έτσι ώστε όταν θα ερχόταν η ώρα μου να πεθάνω, να μην ανακάλυπτα ξαφνικά ότι δεν είχα ζήσει ποτέ... Ηθελα να γευτώ μια ζωή γεμάτη και να ρουφήξω όλο της το μεδούλι, να ζήσω με τρόπο τόσο αυστηρό και σπαρτιατικό ώστε να τρέψω σε άτακτη φυγή οτιδήποτε δεν ήταν ζωή."

Henry David Thoreau

Πρόγραμμα θερινής συνάντησης "Θερμοπύλες 2015"

"Πήγα στα δάση επειδή επιθυμούσα να ζήσω συνειδητά, να αντιμετωπίσω μονάχα τα ουσιώδη της ζωής και να δω αν μπορούσα να μάθω όσα είχαν να μου διδάξουν, έτσι ώστε όταν θα ερχόταν η ώρα μου να πεθάνω, να μην ανακάλυπτα ξαφνικά ότι δεν είχα ζήσει ποτέ... Ηθελα να γευτώ μια ζωή γεμάτη και να ρουφήξω όλο της το μεδούλι, να ζήσω με τρόπο τόσο αυστηρό και σπαρτιατικό ώστε να τρέψω σε άτακτη φυγή οτιδήποτε δεν ήταν ζωή."

Henry David Thoreau

"Να λυπάστε το έθνος"

"Φίλοι και συνοδοιπόροι μου,

Να λυπάστε το έθνος που είναι γεμάτο θρησκεία κι άδειο από πνευματικότητα.

Να λυπάστε το έθνος που φορά ένα ρούχο που δεν το έχει υφάνει, που τρώει ψωμί που δεν το έχει θερίσει και πίνει κρασί που δεν έχει τρέξει από το πατητήρι του.

Να λυπάστε το έθνος που αποκαλεί τον βίαιο άνθρωπο ήρωα, και βλέπει το λαμπροφορεμένο κατακτητή γενναιόδωρο.

Να λυπάστε το έθνος που περιφρονεί το πάθος στ' όνειρό του, κι ωστόσο γίνεται σκλάβος στο ξύπνιο του.

Να λυπάστε το έθνος που δεν υψώνει τη φωνή του, παρά μόνο σαν βρίσκεται σε κηδεία, δεν υπερηφανεύεται, παρά μόνο μέσα στα δικά του αρχαία μνημεία και δεν ξεσηκώνεται παρά μονάχα όταν ο λαιμός του βρίσκεται ανάμεσα στο σπαθί και στην πέτρα.

Να λυπάστε το έθνος που έχει μια αλεπού για κυβερνήτη, ένα ταχυδακτυλουργό για φιλόσοφο, και έχει μπαλωματήδες και μίμους για καλλιτέχνες.

Να λυπάστε το έθνος που υποδέχεται το νέο του κυβερνήτη με σαλπίσματα και τον αποχαιρετά με γιουχαΐσματα για να καλωσορίσει και πάλι άλλον με σαλπίσματα.

Να λυπάστε το έθνος που οι σοφοί του έχουν σιωπήσει από χρόνια και οι γενναίοι του άνδρες ακόμη δεν έχουν απογαλακτιστεί.

Να λυπάστε το έθνος που είναι χωρισμένο σε κομμάτια, και που κάθε κομμάτι θεωρεί τον εαυτό του έθνος."

Χαλίλ Γκιμπράν - "Ο κήπος του Προφήτη"

Slavonic Ethics

Ο συγγραφέας του νέου βιβλίου "Slavonic Ethics" είναι ο φίλος μας Rafal Merski, επικεφαλής της κοινότητας Watra με την οποία είχαμε μία πολύ ωραία συνάντηση πέρσι στην Πολωνία. Είναι στα αγγλικά και σύντομα θα διατίθεται και από την Λυκώρεια για όποιον θα ήθελε να μελετήσει τις αρχές του παλιού παραδοσιακού πολιτισμού των Σλάβων σε μία προοπτική για τον σύγχρονο Ευρωπαίο. Μπορείτε επίσης να το παραγγείλετε και κατευθείαν από την Πολωνία.

 https://watranews.wordpress.com/

"Κοινοτισμός": το αμερικανικό υποκατάστατο του σοσιαλισμού;

Ο συγγραφέας αυτού του άρθρου θεωρεί ότι ο Κοινοτισμός ως πολιτικό σύστημα, έχει αμερικανική προέλευση μάλλον γιατί εκεί ξεκίνησε να εφαρμόζεται σε κρατικό επίπεδο τα τελευταία χρόνια! Αυτό δεν ισχύει φυσικά. Επίσης τον βλέπει εκεί σαν υποκατάστατο του Σοσιαλισμού. Αυτό θα μπορούσε να ισχύει αν τον βλέπαμε ως "ΜΕΤΑ-Σοσιαλισμό" ή σαν αντίπαλο δέος της μονοκρατορίας πλέον του Φιλελευθερισμού. Είναι όμως στην ουσία μία ιδέα πολύ πιο βαθιά από την ιδεολογία του Σοσιαλισμού και πολύ πιο αρχέγονη. Βλέπουμε πάντως ότι ο κ. Δημητράκος έχει συλλάβει τον πυρήνα της Κοινοτιστικής σκέψης και έτσι έρχεται σε ταύτιση και με την δική μας αρθρογραφία, παρά τον ατυχή τίτλο και κάποια λανθασμένα συμπεράσματά του από προφανή άγνοια, ότι πρόκειται για σύγχρονο εφεύρημα κλπ.

«Κοινοτισμός»: το αμερικανικό υποκατάστατο του σοσιαλισμού;

Δημήτρης Δημητράκος (καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Εφημερίδα "Το Βήμα"

Ο κοινοτισμός, ως σύστημα ιδεών, εισέβαλε στην κοινωνική, πολιτική και οικονομική σκέψη. Αποτελεί, σύμφωνα με τους εμπνευστές του, το αντίδοτο στον φιλελευθερισμό και στον ατομικισμό που κυριάρχησαν στη σύγχρονη πολιτική θεωρία. Κατ' άλλους -τους πλέον καχύποπτους- δεν είναι τίποτε άλλο από το αμερικανικό υποκατάστατο των ιδεών του σοσιαλισμού, που την τελευταία δεκαετία δέχθηκαν αλλεπάλληλα κτυπήματα. Η ουσία πάντως είναι ότι η αντιπαράθεση ανάμεσα στον κοινοτισμό και στον φιλελευθερισμό παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις.

Για τους περισσότερους κοινοτιστές ο φιλελευθερισμός εμφορείται από ένα πνεύμα γενικευμένου ατομισμού και χρυσοθηρίας που αξιώνει το ανέλεγκτο των ατομικών συμφερόντων και αδιαφορεί για τις συνέπειες του μεταξύ τους ανταγωνισμού. Απέναντι στα φιλελεύθερα δόγματα ο κοινοτισμός αντιπροτείνει τις αξίες της συμμετοχής, της αφοσίωσης στην εκάστοτε κοινότητα και την πρόταξη των συλλογικών αγαθών του πολιτισμού και της παράδοσης έναντι των αγαθών της ατομικής διεκδίκησης.

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον φιλελευθερισμό και στον κοινοτισμό δεν αφορά μόνο την πολιτική πρακτική αλλά και τα κριτήρια πολιτικής σκέψης και κρίσης, την κατανόηση της κοινωνίας, καθώς και την ταυτότητα του ατόμου. Ο κοινοτισμός μπορεί να ερμηνευθεί ως αντίδραση στον φιλελευθερισμό και στον ατομικισμό που κυριάρχησαν στη σύγχρονη πολιτική θεωρία. Οπως γράφει ο Alasdair MacIntyre, ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του κοινοτισμού, οι δυτικές κοινωνίες εκφυλίζονται λόγω του φιλελευθερισμού και της ελεύθερης αγοράς που παράγουν απομονωμένα, ανώνυμα και μοναδοποιημένα άτομα.