Όπου ανθεί ο μέσος όρος, παύω να υπάρχω

Η Λυκώρεια δεν είναι πολιτική οργάνωση, είναι μία κοινοτική οργάνωση. Καλό είναι να το υπενθυμίζουμε συχνά. Εμείς δεν υπάρχουμε όπου ανθεί ο μέσος όρος! Υπάρχουμε όπου ανθεί η αληθινή δημιουργία. Ο κομφορμισμός επιβάλλει να πας εκεί που πάει το ρεύμα. Η ηθική επιβάλλει να κάνεις το σωστό, ανεξαρτήτως του τι κάνουν όλοι. Μία κοινοτική οργάνωση δεν ενδιαφέρεται για εξουσία ώστε να αλλάξει τον κόσμο, ούτε επιδιώκει να "νικήσει" κάποιο "αντίπαλο δέος". Αδιαφορεί για την ποσότητα. Κοινότητα είναι η εργασία για να ανθίζεις στο πιο ακραίο κλίμα. Κι αυτό μόνο του είναι μια μεγάλη νίκη αλλά και λύτρωση του σπόρου της αλήθειας!

Η τελειότητα του ανθρώπινου σώματος

Μία από τις πιο γνωστές μπαλαρίνες της Ρωσίας, η Πωλίνα Σεμιόνοβα, εκτελώντας έναν απίστευτο σόλο χορό.

Τις ημύνθη περί πάτρης;

Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος. Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ' εξεθέωναν οι προεστοί κ' οι 'γυφτοχαρατζήδες', τώρα σε 'αθεώνουν' οι βουλευταί κ' οι δήμαρχοι.
Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν 'φούρνους με καρβέλια', δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ' τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, όν ήθελαν παρουσιάσουν.
Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει τη φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…
Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθορά, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ' επιδεξιώτερον τον κόθορνον.
Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στην εφημερίδα «Ακρόπολις» 120 χρόνια πριν

O δρόμος της ζωής

"Κοιτάξτε πως σκαρφαλώνουν αυτοί οι ευλύγιστοι πίθηκοι! Σκαρφαλώνουν ο ένας πάνω στον άλλο, κι έτσι βουλιάζουν στη λάσπη και στην άβυσσο.

Όλοι τους παλεύουν να φτάσουν το θρόνο: είναι μια τρέλα που τους κατέχει, - λες κι η ευτυχία κάθεται ποτέ πάνω σε θρόνο! Συχνά βρωμιάρηδες καθίζουν στο θρόνο, - και συχνά ο θρόνος καθίζει πάνω στις βρωμιές το ίδιο!

Η γη έχει ακόμη ελεύθερο τόπο για τις μεγάλες ψυχές. Πολλά μέρη - όπου η μυρωδιά της ήρεμης θάλασσας απλώνεται πάνωθέ τους - ειν' ακόμη ελεύθερα για τους μοναχικούς και τα μοναχικά ζευγάρια.

Μια λεύτερη ζωή εξακολουθεί ακόμη να υπάρχει για τις μεγάλες ψυχές. Στ' αλήθεια, αυτός που κατέχει λίγα, πολύ λιγότερο κατέχεται, - ας είναι ευλογημένη έτσι τούτη η σεμνή μας φτώχια!

Μόνο εκεί όπου το Κράτος παύει να υπάρχει, μπορεί ν' αρχίσει ο άνθρωπος που δεν είναι περισσευούμενος: μπορεί ν' αρχίσει το τραγούδι του απαραίτητου ανθρώπου, η μοναδική κι αναντικατάστατη μελωδία.

Εκεί όπου το Κράτος παύει, - κοιτάξτε εκεί, αδερφοί μου. Δεν τα βλέπετε: το ουράνιο τόξο και τις γέφυρες του Υπερανθρώπου;"

Φρίντριχ Νίτσε (Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα)

Υπάρχει ζωή μετά τις εκλογές!

Το Σάββατο στις 20.00 στη Λυκώρεια συζητούμε για την δύναμη της Δράσης και της Κοινότητας.

Jean Sibelius - Skogsrået (The Wood Nymph)

Οι κρυφοί υποκινητές των εξελίξεων

"Το κοινό δεν αντιλαμβάνεται ότι σε όλες τις συγκρούσεις μέσα στα έθνη και μεταξύ των εθνών, υπάρχουν, εκτός από τους φανερά υπεύθυνους, κρυφοί υποκινητές οι οποίοι με τα εγωϊστικά τους σχέδια, κάνουν αυτές τις συγκρούσεις αναπόφευκτες... Οτιδήποτε συνέβη στην συγκεχυμένη ιστορία των λαών, προετοιμάσθηκε μυστικά με σκοπό να διασφαλίσει την κυριαρχία ορισμένων ανθρώπων. Είναι αυτοί οι άνθρωποι, γνωστοί και άγνωστοι, που πρέπει να βρούμε πίσω από κάθε δημόσιο γεγονός."
Benjamin Disraeli (1845)

Δημιουργοί του πεπρωμένου μας

Κάποτε ήταν ένας λύκος, χωμένος μέσα σε ένα μαντρί με πρόβατα. Μεγαλωμένος μέσα στο μαντρί αυτό, δίχως να ξέρει ποια είναι η πραγματική του ταυτότητα, ακολουθούσε το κοπάδι και ζούσε σύμφωνα με τους κανονισμούς που όριζε ο ποιμένας τους.

Ένα βράδυ ξέσπασε φωτιά στο μαντρί, πανικός ξέσπασε και το κοπάδι αβοήθητο και τρομοκρατημένο, φώναζε απελπισμένα για βοήθεια. Ο λύκος βρήκε την ευκαιρία να βρει διαφυγή μέσα στο πανικό του και το ένστικτο για επιβίωση να κραυγάζει. Τα υπόλοιπα πρόβατα που τον παρακολουθούσαν του φώναζαν και του έλεγαν, που πας, θα έρθει ο ποιμένας να μας σώσει, θα σε κατασπαράξουν τα πεινασμένα θηρία κει έξω.

Αλλά ο λύκος κατάφερε να ξεφύγει, ενώ τα πρόβατα πίσω κάηκαν ζωντανά και το μαντρί έγινε στάχτη. Ο λύκος περπατούσε για μέρες ταλαιπωρημένος, αλλά κάτι έλεγε μέσα του ότι θα τα καταφέρει. Φτάνει σε ένα ποτάμι να πιει λίγο νερό και λίγο χορτάρι να φάει. Καθώς σκύβει πάνω από το νερό, συνειδητοποιεί ότι δεν ήταν σαν τα άλλα πρόβατα. Ήταν ένας λύκος. Ναι ένας λύκος και τόσο καιρό με σκυμμένο το κεφάλι υπό τον φόβο των σκυλιών και του ποιμένα του, δεν είχε καν αντικρίσει το είδωλό του.

Καθώς συνέχισε τη περιπλάνηση του, συναντάει και άλλους λύκους. Πληγωμένοι, ταλαιπωρημένοι και αυτοί από την περιπλάνηση αλλά αγέρωχοι και γεμάτοι δίψα για κυνήγι. Ήταν και αυτοί σαν αυτόν, άλλος διώχτηκε από την αγέλη του γιατί δε συμφωνούσε με τη δράση της, άλλος ξέφυγε δείχνοντας τα δόντια του και άλλος μεγάλωσε σαν αυτόν με την πεποίθηση ότι ήταν πρόβατο.

H.D. Thoreau: "Περιπλανήσεις - Φιλοσοφικοί Στοχασμοί"

Στην εποχή του ύστερου, παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού ο οποίος διέρχεται μια εντονότατη και πολύχρονη, πλέον, συστημική κρίση πληθαίνοιυ οι φωνές και τα κείμενα για μια συνολική επανεξετάση του κυρίαρχου μοντέλου ανάπτυξης. Ανάμεσα σε αυτές κυριαρχούν το οικολογικό πρόταγμα, η προσπάθεια επανένταξης του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον, τέκνο του οποίου είναι, ο προβληματισμός για ήπια ανάπτυξη, ακόμα και για αποανάπτυξη. Καλύτερος, εναργέστερος και ξεκάθαρος σύμμαχος στην επιχειρηματολογία αυτή δε θα μπορούσε να υπάρξει από τον Henry david Thoreau, συγγραφέα του Ουώλντεν, ή Η ζωή στο δάσος (Walden, εκδόσεις Κέδρος, 2007), αλλά και του δοκιμίου Πολιτική Ανυπακοή (εκδόσεις Κατσάνος, 2010). Η γνωριμία μας με τη σκέψη και τη λογοτεχνική δεινότητα του Θορώ συμπληρώνεται με το βιβλίο Περιπλανήσεις – Φιλοσοφικοί στοχασμοί, το οποίο περιλαμβάνει τρία κείμενα και το ημερολόγιο του συγγραφέα για το 1858. Βαθύς γνώστης της φιλοσοφίας, αλλά και ικανότατος χειριστής του λόγου, ο Θορώ, πνεύμα ελεύθερο και χειραφετημένο από τις ψευδαισθήσεις τις προόδου, πολέμιος κάθε μορφής αδικίας και δουλείας (κι όχι μόνο πνευματικής), υπήρξε ο εμπνευστής σημαντικών μορφών του 20ου αιώνα όπως ο Μαχάτμα Γκάντι και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Στις περιπλανήσεις του πρωταγωνιστεί η φύση, τα δάση, τα δένδρα, τα νερά, η δυνατότητα επανένταξης του ανθρώπου στο περιβάλλον του. Τρία κείμενα (Ένας χειμωνιάτικος περίπατος, 
Τα δάση του Μέιν,
Μία εβδομάδα στους ποταμούς Κόνκορντ και Μέριμακ) που κινούνται άνετα ανάμεσα στο δοκίμιο, το φιλοσοφικό στοχασμό, αλλά και τη λογοτεχνική συνέπεια και λειτουργούν ως έναυσμα για την οικολογική αφύπνιση.

Λαντάχ

Όμορφοι άνθρωποι της φυλής Λαντάχ από την βόρρεια Ινδία. Ζουν ευτυχισμένοι, πάντα χαμογελαστοί και φιλόξενοι, παρά τις δυσκολίες της ζωής που αντιμετωπίζουν, στα υψίπεδα του Κασμίρ. Εκεί οι κλιματικές συνθήκες τους επιτρέπουν να ασχολούνται με την γεωργία μόνο για 4 μήνες τον χρόνο. Τους υπόλοιπους 8 μήνες, έχουν συνέχεια γιορτές. Η μισή χώρα των Λαντάχι έχει ισλαμοποιηθεί. Ο υπόλοιπος πληθυσμός ζει με την πλούσια παράδοσή του, η οποία έχει πανάρχαιες ρίζες και είναι ένα μείγμα Βουδισμού και της αρχαίας θρησκείας Μπον. Τις φωτογραφίες τράβηξε ο εξερευνητής Jimmy Nelson, ο οποίος γυρίζει όλο τον κόσμο και ανακαλύπτει τους πιο σπάνιους πολιτισμούς και ανθρώπους. Τις φωτογραφίες του τις δημοσιεύει σε εκδόσεις και στην ιστοσελίδα του "Before they pass away". http://www.beforethey.com/tribe/ladakhi