Ο συμβολισμός της Ανάβασης και του Όρους

«Ο Ταΰγετος είναι απερίγραπτος, αδύνατον να εκφραστεί χωρίς τη μουσική του Μπετόβεν. Τόσο πυκνή, τόσο κυ-ριαρχική είναι η επιβολή του πάνω στην ψυχή του ανθρώπου. Είναι το ίδιο όπως αντικρύζεις ένα τεράστιο μνημείο μεγαλο-φυϊας. Η εντύπωση είναι ακαθόριστη στις λεπτομέρειες, όμως το νόημά του είναι όρθιο. Σε αναγκάζει να σταθείς και να το δεχθείς και συ όρθιος. Να το δεχθείς κατάστηθα σα μια μεγάλη ευτυχία ή μια θεομηνία που σου κρούει την ψυχή και σου γυρεύει προστακτικά μιαν απάντηση.»
- Στράτης Μυριβήλης -

Η υψηλότερη πνευματική δύναμη που διέπει τα όρη φαίνεται μέσα από τις πολλές εκφράσεις που έχει πάρει στους διάφορους παραδοσιακούς πολιτισμούς και λαούς. Η στάση των ορέων πάνω από τον υπόλοιπο κόσμο, τόσο υλικά όσο και συμβολικά, μπορεί να παρομοιαστεί με αυτή ενός δυνατού φάρου που στέκει σε ένα απότομο ακρωτήρι ή σε μία κοφτερή ξέρα. Όχι όμως προς αποφυγή του συγκεκριμένου σημείου, αλλά προς επιδίωξη της επαφής μαζί του, μέσω της προσέγγισης, μέσω της πορείας και της ανάβασης.

Το βουνό αποτελεί από μόνο του ένα σύμβολο ναού και κατοικία των Θεών. Αποτελεί το ψηλότερο σημείο της Γης το οποίο έρχεται σε επαφή με τον Ουρανό, όπου πραγματοποιείται η ένωση του μυθολογικού ζευγαριού του Ουρανού και της Γης. Στην αρχαιότητα οι ναοί χτιζόταν σε συγκεκριμένες θέσεις μετά από όχι τυχαία επιλογή. Ακόμη και οι ναοί του θεού της θάλασσας βρίσκονται σε απότομες κόψεις πάνω από τη θάλασσα. Το σημαντικότερο μαντείο, αυτό των Δελφών, χτισμένο στους πρόποδες του Παρνασσού, ιερού βουνού της αρχαιότητας. Το αρχαιότερο μαντείο, αυτό της Δωδώνης, χτισμένο στους πρόποδες του Τόμαρου. Οι αρχαίες ακροπόλεις, αλλά και αυτές των μεσαιωνικών καστροπολιτειών, συνεχίζουν τον ίδιο συμβολισμό. Κάθε ακρόπολη, εκτός από σύμβολο αποτελεί και πρακτικό σημείο παρατήρησης για την ασφάλεια της πόλης, κάνοντας πράξη και μετουσιώνοντας την ιδέα στην πράξη. Καμία πόλη, καμία αυτοκρατορία δεν έπεσε πριν πέσει ο τελευταίος θύλακας, το κέντρο της ακτινοβολίας της. Η πυραμοειδής αυτή αρχιτεκτονική ιεραρχία, αν μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε έτσι, αντικατοπτρίζει τη φυσική πραγματικότητα και νομοτέλεια.

Φθινοπωρινή ισημερία 2014, Λαμία.

Στα ΔΑΣΗ γεννιούνται οι συνειδήσεις ;-)

Ο γύρος της Ευρώπης με τα πόδια.

Οι φίλες μας Φανή και Ματθίλδη εξέδωσαν το ταξίδι τους σε βιβλίο. Ο γύρος της Ευρώπης με τα πόδια. Όποιος ξέρει γαλλικά μπορεί να το παραγγείλει με PayPal.

http://tourdeurope.over-blog.com/

Εξερευνήστε!

"Οι πιο ωραίοι άνθρωποι είναι πάντα πιο απόμακροι"

(Λιούϊς Κάρρολ. Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων)

Ισλανδία: "Memories Of Old Awake"

Η Έμιλι ταξιδεύει στην Ισλανδία για να δει από κοντά τις τοποθεσίες που περιγράφονται στις αρχαίες saga, ώστε να γράψει ένα βιβλίο σχετικά. Πρόκειται για λαϊκά ποιήματα του μεσαίωνα που περιγράφουν τις επικές ιστορίες των προγόνων των Ισλανδών. Ανακαλύπτει με δέος ότι αυτά τα έπη παραμένουν ζωντανά στους ανθρώπους μέχρι σήμερα στο ίδιο άγριο τοπίο.

Winner Special Jury Mention - Best Documentary Film

(4th Jaipur International Film Festival 2012)

Η Ευρώπη σε κρίση

Στην Σκωτία είναι φανερό ότι αυτό που κυριάρχησε είναι ο φόβος και η ανασφάλεια για την επόμενη ημέρα, απέναντι στην τάση για αυτοδιάθεση. Οι τάσεις για αυτοδιάθεση και οι μικροεθνικισμοί διαφόρων λαών, έχουν "αναζωπυρωθεί" τα τελευταία χρόνια και θα κυριαρχήσουν παντού τον 21ο αιώνα σε ένα σκηνικό πλήρους διάλυσης, διχασμών και πολέμων. Αυτό συμβαίνει γιατί το κυρίαρχο σύστημα έχει αποτύχει να ενώσει και θα γίνεται όλο και πιο καταπιεστικό και εκμεταλλευτικό. Έτσι οι άνθρωποι θέλουν να αποκτήσουν περισσότερη αυτονομία για να απαλλαγούν από τα καταστροφικά δεσμά μιας εξάρτησης που βλέπουν αφενός ότι δεν τους προσφέρει καλύτερη ζωή, αφετέρου, αναπολούν τις παραδοσιακές τους παλιές αξίες και πολιτιστικές ταυτότητες, γιατί η παγκοσμιοποίηση και ο φιλελευθερισμός κατέστρεψαν την κοινωνία, τις ανθρώπινες σχέσεις, και γενικά τις αξίες ζωής. Αναγκάζονται οι άνθρωποι να καταφεύγουν σε αυτονομίες γιατί ο φιλελευθερισμός και η παγκοσμιοποίηση τους πνίγει. Εκεί είναι το πρόβλημα. Είναι βέβαια ολοφάνερο ότι οι μικροεθνικισμοί και η πολυδιάσπαση δεν μπορούν να αποτελέσουν την λύση απέναντι σε ισχυρές μεγάλες δυνάμεις και παγκόσμια προβλήματα. Τα παγκόσμια προβλήματα μόνο μια ενωμένη και ισχυρή Ευρώπη μπορεί να τα αντιμετωπίσει. Μόνο ενωμένοι είμαστε δυνατοί. Διχασμένοι θα είμαστε πάντα εξαρτημένοι από προστάτες και ευάλωτοι. Ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε ασφάλεια, ελευθερία και ευημερία. Ποιο είναι το πραγματικό ζητούμενο λοιπόν σήμερα; Μια ενωμένη Ευρώπη ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ συστήματος και νέων ΑΞΙΩΝ, που δεν θα καταπιέζει, αλλά θα εξασφαλίζει τις τοπικές πολιτισμικές ταυτότητες και θα αναδεικνύει την αυτοδιάθεση των τοπικών κοινωνιών. Για την ακρίβεια που θα βασίζεται σε αυτή την αυτονομία. Παράλληλα μια Ευρώπη που θα εμπνεύσει μία νέα μεγάλη κοινή Εθνική (πνευματική) Ιδέα και όχι φιλελεύθερη ένωση. Δηλαδή μια Ενωμένη Κοινοτιστική Ευρώπη.

-Δ.Τ.-

“Οι εθνικές παραδόσεις των ευρωπαϊκών λαών είναι ιερές για τις ρίζες τους και αποτελούν ένα μέρος της πνευματικής τους κληρονομιάς. Ωστόσο, η εθνική ταυτότητα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από το εθνικό κράτος ως ένα πολιτικό όργανο. Η ευρωπαϊκή ιστορία βασιζόταν πάντα στην πληθώρα των πολιτισμών της και στην ενότητα των πνευματικών της αρχών. Αυτό καταστράφηκε, αρχικά από την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση και, στη συνέχεια, από τη νεωτερικότητα. Η διάλυση της ευρωπαϊκής πνευματικής ενότητας ήταν μέρος της προέλευσης του Ευρωπαϊκού εθνικισμού. Ως εκ τούτου, υποστηρίζουμε την ιδέα μιας νέας ευρωπαϊκής αυτοκρατορίας σαν μια παραδοσιακή αυτοκρατορία με ένα πνευματικό θεμέλιο, και με τη διαλεκτική συνύπαρξη των διαφόρων ηθικών ομάδων. Αντί των εθνικών κρατών της Ευρώπης, μια ιερή αυτοκρατορία - Ινδοευρωπαϊκή, Ελληνική και Ρωμαϊκή.” (Αλεξάντρ Ντούγκιν)

Στην αναζήτηση του κέντρου μας.

Φθινοπωρινή Ισημερία 2014, Πίνδος (20 - 21 Σεπτ.)

Ένα βιβλίο για τον συμβολισμό του Όρους

"Ίσως αξίζει να σημειώσουμε πως αντιλήψεις σαν κι αυτές, οι οποίες σήμερα ξεκινούν να επισημαίνονται από συγκεκριμένα άτομα, προκειμένου να προωθήσουν τη σωστή νοοτροπία στην επόμενη γενιά, μπορούν την ίδια στιγμή να ανιχνευθούν σε μία πολύ αρχαία παράδοση, σε κάτι το οποίο μπορούμε να αποκαλέσουμε Παράδοση με τη γενικότερη σημασία της λέξης. Παρόλο που οι αρχαίοι δεν πραγματοποιούσαν ορειβατική ή αναρριχητική δράση, εκτός από μερικές εξαιρέσεις, είχαν μία πολύ ξεκάθαρη αντίληψη για την ιερότητα και τον συμβολισμό του όρους. Θεωρούσαν επίσης πως η ζωή στα όρη ήταν προνόμιο των ηρώων και τον μυημένων. Με άλλα λόγια, για ανθρώπους οι οποίοι πίστευαν πως είχαν ξεπεράσει τα όρια του συνηθισμένου. 

Στις ακόλουθες σελίδες θα παραθέσω μερικά σχόλια πάνω στην Παραδοσιακή αντίληψη σχετικά με την ιερότητα του όρους, κοιτώντας πέρα από τον συμβολισμό του, εστιάζοντας περισσότερο στο εσωτερικό του νόημα. " Ιούλιος Έβολα - Διαλογισμοί επί των Κορυφών.

Παραγγελίες: lykoreia@gmail.com (10 ευρώ)

Φθινοπώρινή Ισημερία στην Πίνδο